انتخاب شريك موافق و همسو و مشاركت با او براي رسيدن به اهداف مشترك ، يك راهبرد موفق و پوياست.از آنجا كه گفته اند يك دست صدا ندارد بايد دستان ديگري را پيدا كرد تا از طريق هم افزايي و توان افزايي يكديگر را ياري نمود.
فرهنگ كار جمعي كردن در بسياري از ما وجود ندارد.دوست داريم تنها كار كنيم و تنها گل بزنيم و موفقيت را به اسم خود ثبت كنيم در حاليكه بسيار كسان در اطراف ما هستند كه با جذب مشاركت آنها زودتر و بهتر به هدف مي رسيم.
پيامبر خدا موسي (ع) براي انجام مأموريت خطير خويش ازخداوند شريكي چون برادرش هارون را طلب مي كند و مي فرمايد او را شريك من قرار ده (وأشركه في امري) و ديديم كه اين مشاركت و همراهي و وزارت،چه آثار شگفتي را بوجود آورد…پيامبر اكرم(ص)نيز علي را برادر و وزير و شريك امر رسالت خويش قرار داد تا در ماموريت عظيم رسالتش او را ياري دهد(أنت مني بمنزلة هارون من موسي إلا أنّه لا نبيّ بعدي).
انتخاب شريك همسو،جذب او براي همكاري و مشاركت، و سپس انجام كار مشترك، از مراحل يك كار مشاركتي است.سعه صدر،گذشت،همدلي و پذيرش نقاط قوت و ضعف يكديگر نيز از بايسته هاي يك كار مشاركتي به شمار است.هرچه بيشتر مشاركت ديگران را جلب كنيم بهتر و سريع تر به اهداف مي رسيم.
از آنجا كه مشاركت و تعاون و تعاضد ، كارها را زودتر به نتيجه مي رساند اولين مخالف آن شيطان است كه تلاش مي كند اتحاد را به تفرقه،دوستي ها را به دشمني،تعاون را به افتراق و محبت را به عداوت و بغضاء و وحدت را به انشعاب بكشاند كه نوعاً هم موفق شده است.
اولين گام در هرنوع مشاركت و تعاون، همدلي و اجتماع قلوب است.امام عصر ارواحنا فداه در فرازي از نامه خطاب به شيخ مفيد (ره)مي فرمايد اگر شيعيان ما دل ها و قلب هاشان با يكديگر هماهنگ و متحد و مجتمع بود ديدار ما زودتر برايشان رخ مي داد…
تعبير زيباي “اجتماع قلوب” نشانگر آن است كه همدلي و هماهنگي و همكاري و تعاون منتظران در روزگاران غيبت، زمان ديدار و ظهور را جلو خواهد افكند و اين سخن خود آن حضرت است…
به جاي كارهاي فردي به كارهاي جمعي و به جاي تكروي به كار تشكيلاتي و به جاي اكتفا به خويش به امور مشاركتي و به جاي افتراق قلوب به اجتماع قلوب روي آوريم كه فاصله ما را با ديدار نزديك تر خواهد نمود…