زهد

ضمناً نبايد فريب زرق و برق زندگى دنيوى كافران را خورد و دانست اين نعمت و موقعيت آنها براى آزمون آنهاست: “هرگز چشم خود را به نعمتهای مادی که به گروه هایی از آنها داده‌ایم میفکن، که اینها شکوفه ‌های زندگی دنیاست و برای آن است که آنها را با آن بیازمائیم و روزی پروردگارت بهتر و پایدارتر است”٩؛ و نيز هشدار به اينكه نعمت ها و زينت هاى دنيوى گذراست و آنچه نزد خداست ماندنى است١٠…

امام صادق(ع)فرمود:”همه خوبی­ها در خانه­ای قرار گرفته و کلیدش زهد و بی­رغبتی به دنیا قرار داده شده است”١١ و فرمود:”زاهد،سربلندی آخرت را بر محبت دنیا و ذکر و یاد خدا و آخرت را بر غفلت می­گزیند و پیکرش در دنیاست و دلش در آخرت١٢”؛ اميرمومنان هم فرمود:هرگاه خداوند خیر بنده­ای را بخواهد او را به دنیا بی ­رغبت کرده و به دین آگاه و به عیبهای دنیا، بصیر می­سازد و به هر کسی این خصلت ها داده شود، خیر دنیا و آخرت به او داده شده است”١٣؛ لذا پارسایی در دنیا، پوشیدن لباسی خشن و خوردن غذائى ناملایم نیست بلکه زهد، کوتاه کردن آرزوهاست؛بلكه زهد، ترک لذت گرایی هاست اما ترک زندگی و اجتماع نیست١٤.جبريل،زاهد را اينگونه براى پيامبر توصيف نمود: “زاهد آنچه را که آفریدگارش دوست دارد، دوست می­دارد و آنچه را آفریدگارش ناخوش دارد، ناخوش می­دارد و از حلال دنیا می­پرهیزد و به حرام آن توجه نمی­کند؛ زیرا که حلال آن حساب دارد و حرامش کیفر و همچنانکه به خودش رحم می­ كند، به همه مسلمانان نیز رحم می­کند و همان­گونه که از مردار بسیار بدبو دوری می­کند از کلام بیجا نیز می­پرهیزد و همچنانکه از آتش دوری می­کند که مبادا او را فراگیرد از ریزه های دنیا نیز کناره می­گیرد و آرزویش کوتاه است و مرگ را در برابر چشم خود دارد”١٥…

——————–