هركس به او مي رسيد او را سرزنش مي كرد و مي گفت نبايد ريسك مي كردي ؛ چون او با اين ريسكي كه كرده بود همه سرمايه اش را در تجارت از دست داده بود.او هم مي گفت آيا اگر موفق شده بودم باز هم مرا از ريسك كردن سرزنش مي كرديد؟!
انديشيدم آيا انسانها نبايد ريسك كنند؟
تاريخ زندگي انسانها با ريسك همراه بوده است: در شكار،در كسب و كار، در انتخاب شريك، در سفرها، در انتخاب محل سكونت ، در انتخاب رشته تحصيلي،در پذيرش نقش هاي اجتماعي و سياسي و خلاصه در همه انتخاب ها حتي در ازدواج و…هميشه خطر شكست در اين انتخاب ها وجود داشته و دارد و انسانها ناگزيرند خطر كنند و يك گزينه را انتخاب كنند و تبعات آن را هم بپذيرند كه گاهي اين تبعات بسيار سنگين هم هست كه ممكن است به فقر و مهجوري وشماتت ديگران و گاهي زندان و بيماري و حتي مرگ بيانجامد.
عقلا توصيه مي كنند اگر از ريسك كردن ناگزيريم بايد درصد خطر را با تدبير و مطالعه و مشورت به حداقل و حتي نزديك به صفر برسانيم. كاربرد عقلانيت و تدبير و مطالعه و مشورت تا اندازه زيادي ريسك هاي شما را در حاشيه امن قرار مي دهد. راهكار ديگر “بيمه” ها هستند.”بيمه” ها هم بوجود آمده اند تا با دريافت هزينه هايي ريسك شما را در برابر خطرات مختلف (قابل پيش بيني و غير قابل پيش بيني) بخرند و تا اندازه اي خيال شما را راحت كنند.
همانقدر كه ريسك در امور دنيوي مخاطره آميز است در امور اخروي مخاطره آميزتر است.اگر عقل به كار گرفته نشود انسان از خدا و نمايندگانش جدا مي افتد و زيانكار هردو جهان مي شود و اين آشكارترين زيان است (خسر الدنيا و الاخرة ذلك هوالخسران المبين).
اين استدلال معصوم چه جاودانه است كه به آن كافر فرمود اگر حرف تو درست باشد كه بعد از اين دنيا خبري نيست ما فقط كمي خود را به زحمت انداختيم اما اگر حرف ما درست باشد كه هست ، تو با عذاب اليم هميشگي اخروي چه خواهي كرد؟!
عقل ، ما را به خدا و معاد و نبوت و پس از آن به امامت راهنمايي مي كند و اگر اين مسير را برويم بيمه و تضمينش خداست كه مولاي ماست و ريسك آن صفر است(ان الله مولي الذين آمنوا و الذين كفروا لا مولي لهم).
امروز مولويت خليفه خدا صاحب الزمان سلام الله عليه را پذيرفتن و در راه او گام زدن و خدمتگزارش بودن ،عين صفر كردن همه ريسك هاي دنيوي و اخروي است.در سايه سار عظمت و قدرت او آن چنان به آرامش مي رسيد كه آرامشي فراتر از آن نيست زيرا خدا ضامن و بيمه گر آن است…
خدايا ما را پيوسته او كن.