در نمايشگاه هاي تجاري ،فعالان اقتصادي با شيك ترين جلوه ها و با تزيين غرفه ها و تبليغات محيطي و ابزاري و افراد زبده براي جذب، محصولات و دستاوردهاي خود را عرضه مي كنند و با نشان دادن امتيازات خود،سعي در پيشي گرفتن از رقبا دارند.هنرمندان نيز آثار هنري خويش را در گالري ها در معرض ديد مي گذارند.براي عرضه كتاب و طرح ها نيز مراسم رونمائي گذاشته مي شود.مغازه هاي كوچك نيز ،در ويترين ها نمونه هاي برتر را به نمايش مي گذارند.هيچكس جنس نامرغوب و ناخوشايند را در ويترين يا گالري و نمايشگاه نمي گذارد ،اگر هم بخواهد بگذارد عيب آن را با بسته بندي هاي زيبا مي پوشاند!
اگر بخواهيم نمايشگاهي معنوي از كارهاي عالي و اعمال نيك و پيشرفت هاي روحي خود ترتيب دهيم آيا چيز قابل عرضه اي خواهيم داشت؟ شايد چندتائي پيدا كنيم ولي اگر لفاف زيباي آن را كنار بزنيم شايد عيب ريا و عدم خلوص در آن آشكار شود و از نمايش آن شرمنده شويم. قيامت كه نمايشگاه رفتارهاي ماست را “يوم تبلي السرائر” ناميده اند؛ يعني روزي كه همه پرده ها كنار مي رود و پوشيده ها و ناخالصي ها آشكار مي شود و نيز فرموده اند كه “يعرف المجرمون بسيماهم” يعني مجرمين را از چهره شان مي شناسند، چون همه آرايش ها و فريب ها كه آنها در دنيا انجام مي دادند تا مجرم را مصلح نشان دهند آنجا فرو مي ريزد و چهره اصلي به نمايش در مي آيد چرا كه در نمايشگاه الاهي ، آنچه نشان داده مي شود ،واقعيت و حقيقت و باطن امور است …
فرموده اند كه هفته اي دوبار نمايشگاهي الاهي براي حجت خدا از اعمال ما ترتيب داده مي شود و آن خليفه الاهي ظاهر و باطن رفتارهاي ما را مشاهده مي فرمايند.اين خبر براي اهل معنا بسيار خطير و گاهي دهشت آور است.چگونه تاب بياوريم كه امام عليه السلام رفتارهاي ناشايست ياناخالص ما را مشاهده فرمايند و غصه دار شوند در حاليكه ما ادعاي دوستي و پيروي او كرده باشيم؟ اگر حتي نزديك ترين افراد به ما از اين رفتارها مطلع مي شدند فوراً قطع رابطه مي كردند و ما از خجالت آب مي شديم…
در نمايشگاه ها و نمايش ها رسم است كه قبل از نمايش همگاني ، خود بانيان ،يكبار همه چيز را بازديد مي كنند تا نقائص را ديده و برطرف كنند.چه بهتر كه پيش از آنكه رفتارهاي ما در عرضه به حجت خدا به نمايش درآيد خود رفتارها را بازبيني كنيم و از ناخالصي ها و سيئات عذرخواهي و توبه نمائيم تا اين نقطه هاي سياه در پرونده محو شود و حسنات بماند و به امام عرضه گردد تا لبخند رضايت از اين پرونده بر چهره امام بنشيند…
بهترين زمان اين بازبيني مي تواند پايان هر روز و پيش از خواب باشد كه اين “محاسبة النفس” روزانه را انجام دهيم.براي انجام آن از خداوند توفيق مي طلبيم.