عاقبت جوينده يابنده بود،ازضرب المثل هاي مشهور است در اهميت تلاش و پيگيري كارها تا وصول به نتيجه. در متون ديني هم همين معنا آمده است: امير مومنان(ع) فرمود:هر كس چيزي را بخواهد و برايش تلاش كند ،آن را مي يابد و هر كس دري را بكوبد و اصرار ورزد، در گشوده گردد.«من طلب شيئا و جَدَّ وَجَد، و من قرع بابا و لَجَّ وَلَج »(غرر٤/٤٩٤).شعر و ادب نيز به اين حكمت پرداخته است : گر گران و گر شتابنده بود/عاقبت جوينده يابنده بود؛ گفت پیغمبر که چون کوبی دری/ عاقبت زان در برون آید سری!
چرا گمان مي بري،در راه رسيدن به هدف وقتي براي بار نخست ناكام مي شوي بايد از آن چشم پوشي و رها كني؟! همان گونه كه تو هدفي داري و براي رسيدن به آن تلاش مي كني ،مخالفان هم در نقطه مقابل تو هدفي دارند و برايش تلاش مي كنند! در اين كارزار، نشيب و فرازهاهست گاهي به نفع تو و گاهي به نفع مخالفان تو.هركس پا عقب بكشد پيروزي حريف را رقم زده است و آنكه ميدان را رها نكند سرانجام پيروز خواهد شد.
حكايت است كه سرداري در معركه جنگ شكست خورد و براي كمي استراحت به خرابه اي آمد.در آنجا ديد كه موري دانه اي به دهان گرفته و از ديواري بالا مي رود اما در اين راه ناكام مي ماند و دائماً به پايين مي افتد ليكن نوميد نشده و باز از نو حركت مي كند و بالا رفتن را ادامه مي دهد تا اين كه پس از ده ها بار تلاش موفق مي شود خود را به بالاي ديوار برساند.سردار شكست خورده به خود نهيب مي زند :من كه از اين مور كمتر نيستم! بيرون آمده و نيروهاي خود را ساماني جديد مي دهد و دوباره حمله مي كند و سرانجام پيروز مي شود.
در راه مرزباني و خدمتگزاري آستان مولايت، بايد جوينده شوي تا پيروز گردي،آنهم جوينده اي پيگير و بي آرام تا اين كه به نتيجه برسي.هريك از وظايف انتظار،بي تلاش به دست نمي آيد.رهروان كم اند و مخالفان بسيار و جز با اصرار بر هدف و تلاش مستمر پيروز نخواهيم شد.پسر مهزيار به قصد تشرف به محضر مولا در ايام حج،بارها رنج سفر تحمل كرد اما ناكام ماند ولي نوميد نشد تا اينكه در آخرين سفر به آرزوي خود رسيد…مرزبانان بايد جوينده باشند تا يابنده شوند!