همچون كودكي كه هنگام ترس و نياز به آغوش مادر يا پدر پناه مي برد ، چنگ در لباس او مي زند ،دست او رامحكم مي گيرد و رها نمي كند، بايد به ريسمان الاهي (آل الله)چنگ زنيم و عروة الوثقى را رها نكنيم و به آنها التجا بريم.اين است معناي توسّل و تمسّك و اعتصام كه به آن مأمور شده ايم: وقت است برداري دگر دست توسّل/ نى فرصت خسران و ني وقت تعلّل/مائيم و يك دنيا نياز و فقر و حرمان/ تنها توسل مي كند اين درد، درمان /جز تمسك رهي به جائي نيست/جز توسل، نجات ممكن نيست/رهسپارم به راه آل الله/ اعتصامم به ذيل حبل الله…
تمسّك واژه اي قرآني است به معناي درآويختن و چسبيدن و پناه بردن: هر کس به طاغوت کفر ورزد و به خدا ايمان آورد، به دستاويزي استوار و محکم چنگ زده است، دستاويزي که ناگسستني است(فَمَنْ يَکْفُر بالطاغوت و يُؤمن باللّه فقد استمسک بالعُروةِ الُوثقي لا انْفِصامَ لها).”اعتصام” نيز چنين است يعني چنگ زدن و پيروي كردن:به ريسمان الاهي چنگ زنيد و پراكنده نشويد(واعتصموا بحبل الله و لا تفرقوا).”توسّل” نيز درخواست و طلب و عرض حاجت از طريق وسيله است(وابتغوا اليه الوسيله).انسان به دليل نيازهايش و تضمين سعادتش ناگزير از توسل و تمسك و اعتصام است…
به راستي سپاسگزار آن خدائي هستيم كه ما را در اين دنياي پرخطر، هدايت فرمود و به راه اسلام و اهل البيت رهنمون ساخت و در زمره متمسكان به ولايت امير مومنان و امامان از نسل او قرار داد.بر اين نعمت بايد هماره شكر گزار بود و خواند: الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی جَعَلَنَا مِنَ الْمُتَمَسِّکِینَ بِوِلاَیَةِ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ وَ الْأَئِمَّةِ عَلَیْهِمُ السَّلاَمُ»؛ خدا را شکر که به ما توفیق تولّی و تمسّک به ولایت امیرالمؤمنین و امامان معصوم علیهمالسلام را داده است …
امروز تمسّك و توسل و اعتصام ما به حبل ولاي صاحب الزمان عليه اسلام است. تنها اوست كه بدون هيچ منت و فخرى همچون پدري مهربان و مادري دلسوز و به عنوان دست تواناي حق، ما را در آغوش مهر خويش پناه مي دهد و از تمام خطرات حفظ مي كند.مهم اين است كه دامنش را رها نكنيم و محكم بچسبيم و حقيقتاً او را پيروي كنيم.كنه معناي تمسك و اعتصام،پيروي و تبعيت و همراهي است.
اگر چنين كرديد مطمئن باشيد سعادتمنديد در دو جهان!