روزگارى اگر بازى مخصوص كودكان و جوانان بود و در چند عنوان خلاصه مي شد، امروز به حدي وسعت يافته كه تبديل به صنعت بلكه صنايع متعدد شده و همه اقشار را هم در بر گرفته است.ورود بازي هاي سايبرى در فضاي اينترنت، موضوع را چنان فراگير كرده كه همه را مشغول آن مي بيني.جوايز سرشارى هم كه براي آن قرار مي دهند اغلب افراد را وسوسه كرده همه اوقات خود را وقف آن كرده اند بطوريكه حتي در اتوبوس و مترو و سفر و حضر همه سر در گريبان موبيل خود دارند و ارتباطات عاطفي و كلامي در خانواده و جامعه تحت تأثير آن به حداقل رسيده است.نوع اين بازى ها نيز حاوي برخي نكات فرهنگى است كه تأثيرات مخرّبي را ناخوداگاه منتقل مي كند…
غير از معدودي از بازي ها كه جنبه پرورشي و ورزيدگى و آموزشي دارد و تمرين آمادگى جسمي و روانى است ، بقيه بازي ها بايد ارزيابى شوند و موشكافانه ابعادشان بررسي گردد.خيلي راحت و بطور نامحسوس سازندگان اين بازي ها بر افكار افراد بويژه نوجوانان و جوانان -كه هيچ سپر دفاعي در مقابل آنها ندارند-تأثير مى گذارند. اگر در بازي ،هيچ فرايند آموزشي و تربيتى نتوان نشان داد،آن بازي نام “لغو” مي گيرد كه مومنان بايد از آن اعراض كنند(والذينهم عن اللغو معرضون).”لهو”و “لعب” نيز كه به معناي بيهوده و بازيچه است همين بار منفي را دارد…
ذهني كه به بازي – بويژه بازي هاي جذاب و متنوع و جايزه دار -عادت مي كند، ديگر نوعاً از خواندن كتاب لذت نمي برد،به يك بحث حساس فكري دل نمي دهد؛ در يك مباحثه علمي مشاركت نمي كند ؛ به موضوعات دقيق و انديشه سوز،رغبتي نشان نمي دهد و دوست دارد بيشتر فرصت ها را خرج بازى كند.اين خطر اكنون همه جوامع را تهديد نموده و برنامه ريزان تربيتي و اجتماعي را به مقابله با آن كشانده است.تصور كنيد از چنين جامعه اي نه مخترع بيرون مي آيد نه متفكر و نه مبارز و مدافع مرزهاي باور و نه مرزبان معنويت و انديشه هاي متعالى…
پرسيدند آيا مومن فلان بازي را انجام مي دهد؟امام فرمود:مومن را به بازي و ملاهي چه كار؟(يعني او بازي نمي كند) او از بيهودگي مي گريزد.در نقطه مقابل هركاري كه به او توان دفاع و سلحشوري دهد همچون تير اندازي و اسب سواري انجام مي دهد.گذشتگان ما هر روز مشق شمشير مي كردند تا وقتي به سپاه امام عصر ارواحنا فداه فراخوانده شدند،بازواني توانا و جسمي قوي براي كارزار با ظالمان داشته باشند.منتظران را با بازي چه كار؟! آنها هيچ فرصتي را براي آمادگي هرلحظه اى از دست نمى دهند…