پیامبر اکرم (ص) می فرمایند: “نور دخترم فاطمه علیها السلام از نور خداست، و او برتر از آسمان ها و زمین است” و “بی شک خداوند با خشم فاطمه علیها السلام به خشم می آید و با خشنودی او خشنود می شود” و امام باقر(ع)فرمود:”اطاعت از فاطمه علیها السلام بر تمامی آفریدگان خدا از جن و آدمیان و پرندگان و وحوش و پیامبران و فرشتگان واجب است”.مقام شفاعت او در رستاخيز نيز نشان عظمت نامتناهي اوست: مژده باد برتو اي دخترم فاطمه ، که در پیشگاه خدا مقامی شایسته داری و برای دوستان و شیعیانت شفاعت می کنی …
ميلياردها مسلمان در طول اين قرون، سر ارادت بر درگاه فاطمه (س)نهاده اند؛نام دختران خود را نام يا القاب او گزارده اند و نياز ها و حاجت هاي خود را به آستان او يا فرزندان او برده اند و حاجت روا شده اند؛ از او آموخته اند تقدم دعا براي همسايه را بر دعا براي خويشتن (“الجار ثم الدار” سخن اوست)،با تسبيحات او بعد از هر نماز به خدا تقرب جسته اند كه امام باقر(ع)فرمود:”خداوند در حمد و ستایش به چیزی برتر از تسبیح فاطمه علیها السلام عبادت نشده است”.از او آموخته اند دفاع از امام زمان خويش را؛از او آموخته اند شهادت در راه ولايت را…
مادر را نگاهى است به آينده:دورنمايي از حكومت فرزندش؛قيامي بزرگ كه انتقام شهيدان مظلوم از ظالمان ستانده شود؛قلب مادر از عاشورا مجروح است،دل او از شهادت ها و اسارت ها پرخون است،چشم او از مصائب،بسان جيحون است…مادر را نگاهى است هر روز به فرزندش مهدي(ع) و فرزند را توسلي است هر روز به مادرش زهرا(س) تا آن روز موعود زودتر بيايد و او مرهمي بر قلب مادر گزارد و آن كاري را كه همه انبياء و اوليا چشم انتظارش بودند،انجام دهد…مهر آن مادر و اين فرزند،ما را بر مي انگيزد كه براي شادي آنها هر لحظه دست به دعا برداريم كه اللهم عجّل لوليك الفرج…