گفتم : چگونه باشم كه محبوب خدا باشم؟ گفت : چون خود خدا، مهربان باش،بخشنده باش،عادل باش،منصف باش و در يك كلام ،به اخلاق الاهى درآى كه گفته اند:”تخلقوا باخلاق الله”…
گفتم :چگونه نباشم؟ گفت: راه شيطان رجيم، مرو كه تكبر است و نزاع و ستم و جهل و هوىٰ و هوس…چنان كه پروين اعتصامي سروده است:نیکنامی نباشد، از ره عجب/ خنگ آز و هوس همی راندن/ روز دعوی، چو طبل بانگ زدن/ وقت کوشش، ز کار واماندن/ خستگان را ز طعنه، جان خستن/ دل خلق خدای، رنجاندن/ خود سلیمان شدن به ثروت و جاه/ دیگران را ز دیو ترساندن/ با درافتادگان، ستم کردن/ زهر را جای شهد نوشاندن/ اندر امید خوشهٔ هوسی/ هر کجا خرمنی است، سوزاندن/ گمرهان را ، رفیق ره بودن/ سر، ز فرمان عقل پیچاندن/ عیب پنهان دیگران ، گفتن/ عیب پیدای خویش ، پوشاندن/ بهر یک مشت آرد، بر سر خلق/ آسیا چون زمانه گرداندن/گویمت شرط نیکنامی چیست/ زانکه این نکته بایدت خواندن/ خاری از پای عاجزی کندن/ گردی از دامنی بیفشاندن!
گفتم : اخلاق ،حقيقتاً اينقدر مهم است؟ گفت:اصلاً همه انبياء براي اخلاق آمده اند.پيامبر ما(ص)فرمود: من براي تكميل مكارم اخلاق ،مبعوث شدم (بعثت لاتمم مكارم الاخلاق).گفتم:دايره اخلاق تا كجاست؟گفت تا آنجا كه انسان هست و روابط انسانى برقرار است.دايره اخلاق سه حوزه را در بر مي گيرد.رابطه انسان با خويش،رابطه با خداي خويش و رابطه با مردم.گفتم يعنى همه زندگى؟گفت:آرى همه زندگى!
گفتم:گاه از دايره اخلاق خارج مي شوم و خوي غير اخلاقى بر من غلبه مى كند ،چكنم كه در مصاف با شيطان بازنده نباشم؟گفت برو در پناه بزرگى كه شيطان جرأت نكند به او نزديك شود.گفتم در پناه چه كسي؟گفت : مولايت را فراموش كرده اى؟ در پناه او برو و از او يارى بخواه…اگر محبوب او گردى ، او دستگيرت خواهد بود…
گفتم :چگونه محبوب مولايم بشوم؟ گفت :چون به زيبائى هاي اخلاق الاهى (محاسن اخلاق)درآئى،از ياران او خواهي شد.گفتم : به راستى، مسير ياوري مولايم مهدى(ع) از كوچه اخلاق مى گذرد؟ گفت: آرى،نياي بزرگوارش امام صادق(ع)فرمود: هركس دوست دارد كه از اصحاب قائم باشد بايد كه منتظر باشد و تقوىٰ پيشه سازد و به محاسن اخلاق ،عمل كند در حالي كه منتظر و چشم به راه است. گفتمش :ديگر بگوى.گفت:خود مولايت امام عصر ارواحنا فداه فرمود:”پس هر یک از شما باید آنچه را که موجب دوستی ما میشود، پیشه خود سازد و از هر آنچه موجب خشم و ناخشنودی ما میگردد، دوری گزیند؛ زیرا امر ما به یکباره و ناگهانی فرا میرسد و در آن زمان، توجه و بازگشت برای کسی سودی ندارد و پشیمانی از گناه، کسی را از کیفر ما نجات نمی بخشد”…