از زيبا ترين جلوه هاي نوع نگاه ما به “فرصت عمر” و “اوقات زندگى” ، ارزش هاي ويژه اي است كه به بعضي از پاره هاي “زمان” داده اند.زمان هائي داريم كه بسيار گرانقدرند و بار عام بخشودگي و كرامت و بخشش و عنايت هاي ويژه است و عبادت در آنها پاداشي مضاعف نسبت به ايام مشابه دارد، همچون : شب هاي قدر،اعياد فطر و قربان و غدير و مبعث و نيمه شعبان و روز هاي عرفه و جمعه و ايام البيض و دحوالارض و…گوئى آن خالق مهربان ،به بهانه هاي شيرين،مردم را به بارعام بخشش و كرامت فرا مى خواند تا هداياي ويژه دهد و كاستى ها شان را جبران كند و بديشان،مقامات عالي بخشد و به عطاياي خاص بنوازد و اگر كسي يك فرصت را از دست داد از دومى بهره گيرد و خود را به درجات بالاتر رساند…
شناخت اين ايام و ليالي ويژه ، اولين گام است و گام دوم اغتنام آن فرصت هاست.پيشينيان ما بر اساس مستندات قرآنى و روائى كتاب هاي خوبي در اين زمينه همچون “المراقبات” يا “مراقبات السنة” و يا “مفاتيح الجنان” و…به نگارش در آورده اند كه حاوي شناخت آن زمان ها و اعمال مربوط به هريك است.هشيار كسي است كه خود را از اين نسيم هاي رحمت كه در فرصت هاي عمرش مي وزد به خوبي بهره برداري نمايد: إنّ في ايام دهركم نفحات،ألا فتعرّضوا لها…
يكي از اين فرصت ها،شب و روز جمعه است.بر اساس روايات،شب جمعه بهترين شبها و روز آن بهترين روزهاست.جمعه سيد و بزرگ روزهاست، خدا پاداش نيكي ها را در آن روز دو برابر عطا مى كند و گناهان را محو مى سازد و درجات اهل ايمان را بالا مى برد و دعاها را مستجاب نمايد و سختي ها را آسان و غم ها را از دل ها مى زدايد و حاجت هاى بزرگ را روا كند.همچنين فرشته اى را هر شب جمعه فرمان دهد كه از اول شب تا آخر شب از جانب پروردگار جهانيان از عرش ندا كند: آيا بنده مؤمنى هست كه پيش از طلوع صبح براى هر دو جهانش مرا بخواند، تا درخواستش را اجابت كنم؟ آيا بنده مؤمنى هست كه پيش از طلوع صبح از گناهش توبه كند تا توبه اش را بپذيرم؟ آيا بنده مومنى هست كه در روزى او تنگ گرفته باشم، و پيش از طلوع صبح از من بخواهد كه روزى اش را فزونى بخشم ؟ آيا حاجتمندي هست تا حاجتش را بگويد و من پيش از طلوع صبح ،حاجتش روا كنم…؟
امام عصر ارواحنا فداه ، فرموده اند:هر که خواسته اى و حاجتى از پیشگاه خداوند متعال دارد بعد از نیمه شب جمعه ، غسل کند و جهت مناجات و راز و نیاز با خداوند، در جایگاه نمازش قرار گیرد (و حاجتش بگويد تا اجابت خدا را دريابد) : “مَنْ کانَتْ لَهُ إلَى اللهِ حاجَهٌ، فَلْیَغْتَسِلْ لَیْلَهَ الْجُمُعَهِ بَعْدَ نِصْفِ اللَّیْلِ وَ یَأْتِ مُصَلاّهُ”…
گمان نمى رود كه كه منتظران از شب جمعه غافل شوند و ساعات طلائيش را از دست بدهند و از بركاتش محروم مانند…نه ! همراه امامشان اين ساعات زرين را مغتنم شمرند و حاجت اصلى را به پيشگاه خداوند برند…