پرچم ها نماد هويت و علامت مميزه شخصيت هاي حقوقي، جمعيت ها، احزاب ، تشكل ها ، سازمان ها و در مقياس وسيع تر ملت ها، كشورها و نهادهاي ملي و بين المللي و حتي اديان است.براي پرچم ها در فرهنگ هاي مختلف جايگاه و آداب خاص بعضا متفاوتي وجود دارد اما در همه آن ها پرچمي كه در اهتزاز است به معناي حيات و پويائي و حركت و بالندگي است و براي آن مراسم ويژه اي در بعضي نقاط جهان وجود دارد.
پرچم ها در همه جا حتي در جنگ ها، هميشه حضور داشته و برفراز بودن آن ، نشان حيات و پيروزي لشكر بوده است و علمداران و پرچمداران ، از شجاع ترين ها انتخاب مي شده اند تا پرچم را هماره برفراز نگهدارند و سپاهيان با ديدن پرچم برفراز، بدانند لشكرشان پايدار و پيروز است و از آن نيرو گرفته فداكاري بيشتري نشان دهند.
پيامبر اكرم(ص) را در جنگ ها پرچمي بود كه پس از ايشان نزد امامان نگهداري مي شد و به اهتزاز در نيامد تا ظهور صاحب الزمان (ع) كه خداوند او را به سه هزار فرشته مؤيد خواهد ساخت١. در ميدان كربلا نيز،علمدار لشكر امام حسين«ع»،حضرت اباالفضل بود كه امام پرچم را بدو داد و فرمود”أنت صاحب لوائي” تو پرچمدار من هستي.از شعار عرب هاىعراقى عزادار كه اغلب اوقات از صحن و سراي آن حضرت بلند است اين شعار است:«رفع الله راية العباس»،يعني پرچم عباس، افراشته باد يا خدا هماره پرچم عباس را برافراشته دارد.
امام صادق(ع) فرمود:”ما اهل بيت را پرچمي است كه بر آن نوشته شده است”البيعة لله”.هركس همراه آن باشد ملحق به ماست اما آنان كه از آن جلو زنند منافق اند و عقب ماندگان از آن، تباه شده گان”.٢ روايات ديگر نيز برهمين شعار در پرچم امام عصر ارواحنا فداه تأكيد نموده اند.٣
اما در عصرغيبت آن حضرت كه پرچم “البيعة لله”(بيعت وپيمان از آن خداست) برافراشته نيست، هر مجلس ياد، هر كلاس آموزش، هر همايش و سمينار و كنفرانس و يادواره اي كه براي اعلاي نام او برپا شود در حكم پرچم اوست.هر مسجد و مهديه و مدرسه و موسسه وحسينيه و درمانگاه بيمارستان و دارالايتام و بنياد خيريه و
قرض الحسنه و هيأتي كه به نام آن حضرت تأسيس گردد گوئي رايت و علامت و پرچم اوست كه در اهتزاز است زيرا نشان راه اوست و انسانها را متوجه او و متمسك به او مي نمايد و ياورانش را افزون مي كند.
اين است كه هركس پرچم مهدي را در غيبتش افراشته مي خواهد بر او فرض است اين نمادها را افزون كند و بر فعاليت هاي مهدوي بيفزايد تا با اوج گرفتن اين تلاش ها و گسترش نام و يادش در همه پهنه هاي اجتماعي پرچم هاي انتظار هماره برافراشته باشند…
١.كنز العمال للمتقي الهندي في سنن الاقوال والافعال لعلي بن حسام الدين عن علي قال : الى ان قال المهدي …. يخرج براية النبي صلى الله عليه و سلم من مرط معلمة سوداء مربعة فيها حجر لم تنشر منذ توفي رسول الله صلى الله عليه و سلم ولا تنشر حتى يخرج المهدي يمده الله بثلاثة آلف من الملائكة يضربون وجوه من خالفهم وأدبارهم يبعث وهو ما بين الثلاثين إلى الأربعين ) ج١٤ص٦٨١.
٢.”عن ابي عبد الله( ع): إنّ لنا أهل البيت راية من تقدّمها مرق ومن تأخر عنها زهق ومن تبعها لحق يكون مكتوباً فيها البيعة لله.”مائتان وخمسون علامه” ص١٥.همچنين:”ذكرنا خروج القائم عليه السلام عند أبي عبدالله (ع) فقلت له: كيف لنا أن نعلم ذلك؟ فقال: يصبح أحدكم وتحت رأسه صحيفة عليها مكتوب ” طاعة معروفة “وروي أنه يكون في راية المهدي عليه السلام ” البيعة لله عزوجل”.كمال الدين وتمام النعمه ص٦٥٤ومنتخب الانوار المضيئه.
٣.قال رسول الله (ص): ياعلي ، لو لم يبق من الدنيا إلا يوم واحد لطول الله ذلك اليوم حتى يملك رجل من عترتك ، يقال له المهدي ، يهدي إلى الله عزوجل ويهتدي به العرب ، كما هديت أنت الكفار والمشركين من الضلالة . ثم قال : ومكتوب على راحتيه بايعوه فإن البيعة لله عزوجل . معجم احاديث المهدي (ع)”ج١-ص ١٧٨.