دخترش داشت از طريق اسكايپ با او حرف مى زد: مادر، دلم تنگ شده است براي ماه خدا در كشور خودمان. اينجا روزهاى سال با هم هيچ تفاوتى ندارند جز روز هاي ملى كه احياناً كارناوالى است يا جشنى و مراسمي و بقيه سال كار است و كار و زندگى عادى .يادش بخير رمضان يك ماه پر خاطره بود براي ما:افطارهايش،سحر هايش، دعاهايش،فضاي معنويش كه حتى بر رفتارهاي عادي مردم هم تأثير مى گذاشت،لب فرو بستن بر غذا و نوشيدنى حلال،ذكر و توبه و قرآن و احياء و مناجات و ربنّا و احسان و خيرات و آشتى و كمك به نيازمندان ،عيد فطر و نماز با شكوهش و وداع با ماه خدا…كاش مي شد رمضان در فصل تعطيلات دانشگاه اينجا بود و مى توانستم يك ماه بيايم پيش شما و از بركات و زيبائى هاي آن لذت ببرم…
راست مى گفت:سي روز در قرنطينه خدا يا بهتر بگوئيم در ميهماني خدا، در فرهنگ هاي ديگر يا نبود يا او سراغ نداشت.اصلاً به نوعى در بيشتر روزهاي سال، در فرهنگ شيعى، وقايع يا اتفاقات يا مناسكى بود كه به زمان ها، هيجان و طراوت مى داد:شادي يا عزا يا عبادت يا آداب و مناسك ويژه.حج و رمضان و محرم و غدير و نيمه شعبان و بعثت و عرفه و زيارت و …مادر گفت:جايت را هميشه خالى مي كنم،گوئى اينجا پيش منى؛ دعايت مى كنم هرجا كه باشي با همين فرهنگ و فضا همراه باشي و جذب فرهنگ مادي آن جوامع نشوى.شنيدم آنجا هم همكيش هايت همت كرده اند و يك فضاي كوچكي درست كرده اند و دور هم جمع مي شويد و يك مينياتوري از همينجا را داريد؟دختر گفت :البته ،اينجا كه بيكار ننشسته ايم و كارهايي مي كنيم كه خيلي هم شيرين است ولي به آنجا نمى رسد…
گفت:دخترم ماه خدا براي همه جهان است نه فقط براي ما و كشورهاي اسلامى.به نظر من،همه مردم جهان از بركات رمضان بهره مند مي شوند يا مستقيم يا غير مستقيم.ببين كه ما در تعقيبات هر نماز در ماه رمضان براي همه مردم جهان آرزوي غنا و سلامتى و رهائى وتغيير شرايط بد بسوي شراط خوب مى كنيم(اللهم أغن كل فقير،اللهم اشف كل مريض،اللهم فكّ كل اسير،اللهم غيّر سوء حالنا…)تو فكر ميكنى اين دعاها براي كل مردم جهان ،بى تأثير است؟ وقتى مردم روزه دار اينگونه براي همه دعا مى كنند قطعاً خداوند به بركت انفاس صائمين كه در اين ماه در حكم تسبيح شمرده شده اوضاع جهان را نيز بهتر مى نمايد ضمن آنكه براي خود مسلمين نيز موثر خواهد بود…
راستى مادر تا يادم نرفته است،در اين شب هاي نورانى، وقتى با دعاي افتتاح (كه از طرف خود حضرت بقية الله صادر شده است)درهاي آسمانى اجابت را مى كوبى،از جانب من نيز بگو”اللهم انّا نرغب اليك فى دولة كريمة…”؛ميدانى كه چقدر دنيا چشم به راه آن دولت كريمه است؛چقدر فساد و ظلم فراگير شده و دل ها خون است؛چقدر خون ها به ناحق ريخته مى شود و ناله ها به تظلم بلند است؛چقدر چشم ها گريان و اوضاع پريشان است…بكوبيم درهاي آسمان را تا خداوند اعانت فرمايد و بقيه دوران غيبت را ببخشايد و آن پيروزي بزرگ را با ظهور مولايمان برساند(و أعنّا على ذلك بفتح منك تعجّله و بضرّ تكشفه و بسلطان حقّ تظهره…)