“وقف” را “ميراث جاويدان” گفته اند زيرا يادگاري است كه براي هميشه از شما باقي مي ماند.ارث مادي هركس را پس از او ميان وارثان تقسيم و از مالكيتش خارج و به نام ديگران منتقل مي كنند اما چيزي را كه وقف نموده تا منافعش به مردم برسد ميراثي است كه هماره يادگار اوست و در دفتر الاهي به نام او ثبت و ثواب منافعش به او باز مي گردد.اين همان “صدقه جاريه ” است. بسياري از ابرار و نيكان، از خود وقف هايي به يادگار گذاشته اند كه براي ساليان متمادي مردم از آنها بهره مند شده و مي شوند. بعضي در زمان حيات خود وقف را انجام داده و بعضي پس از خود وقف هايي را نهاده و وصيت كرده اند .واقف با رضا و طيب خاطر، چيزي از ملك مادي يا معنوي خويش را “قربة الي الله”، از ملكيت خويش خارج و با آداب وقف، آن را در راه خداي جهت استفاده افراد خاص يا عام وقف مي نمايد.اين سنت زيبا موجب بهره مندي هميشگي مردم از ثمره تلاشهاي واقفاني است كه عمري محدود داشته اند ولي به فكر مردم بوده و دارائي خود را براي آنها نهاده اند تا متمتع شوند.
كافي است به اطراف خود نگاه كنيد تا ببينيد جقدر درمانگاه و مدرسه و حوزه و دانشگاه و حسينيه و مهديه و مسجد و صندوق قرض الحسنه و كتابخانه و بنياد و موسسه خيريه و ده ها نوع از اين امور عام المنفعه از ديگران به يادگار مانده است كه ذخيره جاودان واقفاني است كه پرونده اعمال آنها با مرگشان بسته نمي شود و تا آن خير، جاري است ثوابش در پرونده آنها ثبت و ضبط مي گردد.
اهتمام به وقف مختص اغنيا و ثروتمندان نبوده كوچكي و بزرگيش ملاك نيست مهم نيت و همت واقف است. وقف مي تواند فردي يا گروهي باشد يعني عده اي با هم قرار گذارند كه بنياد يا مركزي را تأسيس و وقف نمايند.عالمي همه كتابهاي خود را وقف مي كند و نيكوكار ديگري قنات و باغ و زمين مزروعي يا قطعه زمين و ساختماني راوقف نموده براي استفاده عموم به اشتراك مي گذارد. براي موقوفات هم مي توان متولي تعيين نمود تا بر حسن اجراي مورد وقف نظارت و پيگيري نمايد.يكي از بزرگ ترين موارد وقف، وقف هايي است كه ايرانيان براي آستان قدس رضوي نموده اند كه امروز در اختيار عموم است. حتي هنرمندان و ورزشكاران بهترين آثار و مدال هاي خود را وقف آن آستان نوراني كرده اند كه در موزه رضوي قابل رؤيت است.
اينجا سخن ما با منتظران آستان مقدس مهدوي است. وقتي “منتظر”همه هستي خود را متعلق به مولايش مي داند و او را ولي نعمت خويش مي شمارد، از دستاوردهاي زندگيش در راه مولايش وقف هايي مي نهد تا هم با آن وقف ها نام مولايش را بيشتر در جامعه مطرح كند و هم مردم از چيزي كه به نام مولاست بهره مند شده و ياد امامشان باشند و خود را بر سفره او ميهمان بينند.در جايي علم آموزند يا درمان شوند يا آب نوشند و غذا خورند و استراحت كنند و رفع مشكل كنند كه به نام حضرتش وقف شده باشد و رايگان از آن بهره برند تا خود را بيشتر وامدار حضرتش شمارند و يادش نمايند و براي ظهورش دعا كنند تا همه جهان را به صلاح و رشاد رساند،وقف هاي مهدوي مي تواند نقش جاوداني تبليغ صاحب الزمان سلام الله عليه را ايفا كند به نوعي كه هرجا بنگري يادي از آن عزيز باشد و سفره كرامت ظاهري او همه جا گسترده و همه ازخوان كرامت ظاهريش بهره مند باشند چنانكه از خوان كرامت معنويش بهره مند هستند. الغرض،منتظران به اوقاف مهدوي بيشتر اهتمام نمايند كه موجب پيوند عميق تر آنان با مولاي مهربانشان خواهد بود…