به گزارش قرآن كريم،وقتى خداوند ابراهيم را به مقام امامت انتصاب نمود و فرمود من ترا براي مردم ،”امام” قرار دادم(إنّى جاعلك للناس اماماً).او از خدا خواست اين امامت را در ذريّه او نيز قرار دهد.خداوند نيز پذيرفت و فقط يك قيد برآن نهاد و آن اينكه امامت به ظالمان نخواهد رسيد.به فرموده امام رضا(ع)در آن حديث مشهور،امامت در فرزندان ابراهيم بود تا به پيامبر اكرم(ص) رسيد و این مقام امامت به آن حضرت اختصاص داشت و به دستور خدا در موارد متعدد از جمله در غدير خم آن را به على (ع) واگذار نمود سپس به ذریه برگزیده او منتقل گردید. آنها فرزندان على (ع) هستند تا قیامت … امامت مقام انبیاء و ارث اوصیاء است؛ امامت ،خلافت از طرف خدا و رسول خدا و مقام امیر مومنان و میراث حسن و حسین و فرزندان او تا امام دوازدهم حضرت مهدي عليهم السلام است…
مقام امامت، مقام هدايت الاهى و واسطگى همه فيوضات براي خلق و نيز رهبري و پيشوائى امت است. خلافت ظاهري، تنها بخشى از آن است كه اگر هم محقق نشد،به مقام امامتشان كه تداوم ابدى دارد،خللى وارد نمى آورد.شناخت اين امامان است كه واجب است و بر اساس فرموده پيامبر،هركس امام زمانش را نشناسد،به مرگ جاهليت مرده است(من مات و لم يعرف امام زمانه مات ميتة جاهلية).نام و ويژگى هاى اين امامان دوازده گانه از همان آغاز از طرف خداوند معين و توسط پيامبر(ص)اعلام گرديد.يكى از اين مستندات،حديث شريف لوح فاطمه(س) است…
اما داستان: امام صادق (ع)مى فرمايد روزی پدرم از جابربن عبدالله انصارى (صحابه نامدار)خواست ماجرای مشاهده لوحی که در دست جده‌اش حضرت فاطمه(س)ديده بود، و مطالب مکتوب در لوح را برای او بازگو کند. جابر گفت: روزی در ایام حیات رسول الله(ص) مادرت فاطمه(س) را ملاقات کردم تا ولادت حسين(ع را به او تبریک بگویم که در دستان آن بانوی بزرگ، لوح سبز رنگی دیدم که گمان کردم زمرّد است؛ در آن لوح، نوشته سفیدی را که به درخشندگی خورشید بود مشاهده کردم. به آن حضرت عرض کردم: پدر و مادرم فدای تو باد! این لوح چیست؟ فاطمه(س) فرمود: «این لوحی است که خداوند ـ عزوجل ـ آن را به رسولش محمد مصطفی(ص) اهدا نمود. در این لوح نام پدر و همسر و فرزندانم و نام اوصیا و امامانی که از نسل فرزندانم هستند ذکر شده است. پدرم رسول خدا آن را به من بخشیده است تا با نگاه کردن به آن دلم شاد شود». سپس مادرت فاطمه(س) آن لوح را در اختیار من قرار داد. من آنچه در لوح نوشته شده بود خواندم و نسخه‌ای از روی آن نوشتم. جابر صحیفه‌ای از پوست نازک آورد، آن را گشود و به رؤیت پدرم رسانید. پدرم به جابر فرمود: جابر! حال به صحیفه‌ای که در نزد توست بنگر تا برای تو از حفظ بخوانم. جابر به نسخه‌ای که در دستش بود، نگریست و پدرم تمام مطالب صحیفه را از حفظ برای جابر خواند. سوگند به خدا حرفی از کلام امام با حرفی از صحیفه‌ای که در دست جابر بود مخالف نبود. پس از آنکه قرائت امام به پایان رسید جابر گفت: خدای بزرگ را شاهد می‌گیرم که آنچه در صحیفه نزد فاطمه(س) دیدم همین بود که شما خواندید…
متن این لوح شريف و حديث قدسى در كتب معتبري چون كافى و كمال الدين آمده و از زيباترين و قوى ترين متون امامتى است.اسامى دوازده اختر تابناك امامت با مشخصات در اين منشور جاويد آمده است به اين ترتيب: حضرات على ،حسن،حسين ،علي بن الحسين،محمد بن على،جعفر بن محمد،موسى بن جعفر،علي بن موسى،محمد بن على،علي بن محمد،حسن بن على،محمد بن الحسن صلوات الله عليهم اجمعين.در مورد امام دوازدهم اين تعبير در حديث شريف است:
“آنگاه(پس از اويعنى حسن بن علي)حجت خويش را با آمدن فرزندش م ح م د كه رحمت براي جهانيان است تكميل خواهم نمود.قدرت و كمال موسوى و عظمت و نور عيسوى و صبر ايوب ،همه را در او مي بينيد…آنان به حقيقت حجت و اولياي من در زمين خواهند بود. به واسطه اينان هر فتنه كور و سياه و زلزله را ازخلق دور خواهم ساخت و با آنها حركت هاي ظريف و پنهان [معاندان دين الاهى]كشف مي شود و قيد و بندها و زنجير هاي بندگى از دوش خلق بر داشته مي شود.صلوات و رحمت خداوند بر آنان باد! اينان همان هدايت يافتگانند”…