“سوگند به قلم و آنچه مى نويسند…”؛ اين ارج والايي است كه خداي بزرگ براي اهميت قلم و نگاشته هايى كه از آن مى تراود،قائل شده است:”بسم الله الرحمن الرحيم*ن *والقلم و مايسطرون…”. قدرت قلم اگر بيشتر از قدرت بيان نباشد،كمتر نيست و به زعم بسيارى، به لحاظ گستره پخش و امكان ماندگارى و بسترآماده براي انواع اشكال هنري و رسانه اى،بسيار قوي تر و تأثيرگذارتر است.يك لحظه تصور كنيد اگر نوشتن حذف مى شد چطور چرخ همه اموزش ها و مدارس و دانشگاه ها و رسانه ها و شبكه هاى اجتماعى و ارتباطات نوشتارى و روزنامه ها و نشريات و كتاب ها و كتابخانه ها و تبادلات علمى و انتظامات نامه نگارى و بخشنامه اى و اسناد اداري و…از كار مى افتاد! نگارش ،بخصوص در جهان امروز، عنصر مهم حيات فردي و اجتماعى شده است و بدون آن زندگى امروزين در فضاها و شرايط جديد،امكان پذير نيست…
مهارت نويسندگى، مثل ساير مهارت ها، آموختنى است بويژه اگر از سالهاي نوجوانى و جوانى آغاز شود.وجود مربيان زبردست و ماهر و اهل قلم كه تسلط به فنون آموزش هم داشته باشند،در تربيت نويسندگان جوان،نقش اساسى ايفا مى كند.تشويق نوقلمان و اهداي جوايز به آنهاموقعى كه آثاري پديد مى آورند براي تداوم كارشان و ادامه اين راه موثر است.ايجاد بستر براي درج آثار آنها در تريبون هاي عمومى،شوق آنها را افزون مى كند.ايجاد انگيزه معنوى براي نوشتن و نه قلم به مزدي،بسيار مهم است.معرفى نويسندگان آزاده و اسوه هاي اهل قلم در گذشته و حال براي الگو برداري نويسندگان جوان،ضرورى است.پرهيز از شهرت به هر قيمت و انگيزه هاى مادي نيز بايد هماره به آنها يادآورى شود…
شيوه هاي آموزش نويسندگى هم تفاوت هائى پيدا كرده و متخصصان اين فن،ابداعاتى داشته اند.علاقمند كردن افراد به نوشتن از طريق ثبت گزارش هاي كوتاه،دل نوشته ها و بيان عواطف كه ساده ترين و عمومى ترين نوع نوشته هاست به جاي ورود به آموزش هاى فنى و فنون بلاغى و آرايه هاي ادبى كه فقط از هنرمندان محدود اين فن ،ساخته است،از مشخصات اين شيوه در آموزش هاي نويسندگى است.آموزش هاي تخصصي بعدى براي علاقمندان در شاخه هاي مختلف نويسندگى همچون داستان نويسى ،مقاله نويسى،نقد،طنز،نمايشنامه ، سناريو ،شعر،شيوه هاي پژوهش، ترجمه، ويرايش، ادبيات كودكان و نوجوانان و…خواهد آمد و نيازهاي جامعه به هريك از آنها از طريق تربيت متخصصان تامين مى گردد.
در مرزبانى مهدوي،هم جنبه هاى عمومى اين مهارت لازم است و هم جنبه هاي تخصصى آن.محتواهاي علمى و اعتقادي مهدويت را بايد از طريق انواع شكل هاي نگارشي به مخاطبان گوناگون از كودكان تا فرهيختگان و از شكل عمومى تا اشكال فنى و هنرى ، عرضه نمود. امروز براي تأمين خوراك رسانه ها،روزانه هزاران صفحه متن بايد تدارك ديد،براي تدوين درسنامه ها، كتاب هاي آموزشي و تبليغى و تحقيقى،كه بتوانند آموزه هاي دينى در حوزه مهدويت را توسعه دهند يا به به سم پراكنى هاي معاندان پاسخ دهند به صدها مرزبان نويسنده در همه عرصه ها نيازمنديم چنانكه دشمنان نيز بيكار ننوشته و با تربيت نويسنده،خوراك كافى براي انواع رسانه ها و اضلالات خود فراهم نموده و هجمه هاي پي در پى به آموزه هاي دينى و اعتقاد مهدوى ترتيب داده و مى دهند.مسئوليت ما ، بسيار سنگين است…