به اين خاطر، وقتى سخن از تبليغ دينى است مى گوئيم پيام رسان دين لازم است در كنار آگاهي هاى مورد نياز در ساحت تبليغ، از انديشه هاى وارداتى به حوزه دين و نيازهاى دينى روز مردم و نسل جوان به طور دقيق و كارشناسانه آگاهى داشته باشد و انديشه پردازان و فرهنگ سازان اين عرصه را بشناسد و به درستى ريشه يابى كند كه چرا و به چه دليل و به خاطر كدامين كاركرد و زمينه و در چه زمانى انديشه اى دامن مى گستراند و رشد مى كند و انديشه هايى به حاشيه رانده مى شوند. با اين آگاهى ها مى تواند در جامعه خود حضور درخشانى داشته باشد و براساس معارف اسلامى براى نيازها و پرسشهاى روز، پاسخ تهيه كند و عرضه بدارد و بى گمان چنين پيام رسانى در حوزه فرهنگ سازى و انديشه پردازى نقش آفرين خواهد بود و توفيق هاى بزرگى هم در پيشبرد كاروان انديشه دينى به دست خواهد آورد.
البته اين پختگى و مهارت با كار و تلاش و مطالعه و تحقيق و رايزني هاى بسيار و معاشرت با مردم و گردآورى پرسش ها و مطالعه شرح حال مبلغان و عالمان موفق و نيز زيركى و هوشيارى و استعداد و ابتكار خود مبلغ به دست مى آيد.آن كه نمى داند در حوزه دين چه مى گذرد و آن سوى مرزها درباره دين چه تفسيرهايى وجود دارد و مغزهاى انديشه پرداز و دستهاى انديشه گستر و ذهنيت ساز كيانند و چه در سر دارند و به كدامين سمت وسو مى خواهند كاروان بشرى را به حركت دربياورند هرگز نمى تواند در لباس تبليغ دين نقش آفرينى كند. بايد پيام رسان دين با بهره گيرى از دانشهاى نوين بازسازى و احياى فرهنگ غنى و كهن و آرايش و پيرايش آن برابر نياز زمان و برابر فرهنگ غنى اسلام ،معارف اسلامى را در قالبى نو و در ظرفى شايسته و در زمانى بايسته با واژگانى آراسته به مردمان با فطرت هاى سالم عرضه بدارد و به نيازها پاسخ بگويد…