تجمعی از مؤمنان که برای تعظیم شعایر الهی و احیای امر اهلبیت عليهم السلام و تعلیم و تربیت دینی و اخلاقی خود، در جامعه به برگزاری متناوب جلسات مذهبى، شامل قرائت قرآن، سخنرانی دینی و ذکر توسّل اهلبیت عصمت و طهارت با محوریت عزاداری امام حسین(ع)با يك نام و پرچم خاصى اقدام میکنند ،هيآت ناميده مى شود. تاريخچه هيأت را به زمان پيامبر اكرم (ص)مى رسانند كه بعد از شهادت حضرت حمزه از عدم عزاداري براي او گله كردند و عزاداري براي حمزه رسم شد.حضرت زهراسلام الله عليها نيز با عزادارى براي پيامبربعد از رحلت ايشان، اين رسم را ادامه دادند.بعد از واقعه كربلا تشكيل مجالس عزاداري و ندبه براي سالار شهيدان توسط ائمه (ع) رسميت يافت و ايشان مرثيه خوانان را دعوت نموده مجلس تشكيل داده و شاعران را با دادن صله و وعده بشت به سرودن اشعار در مصائب آل الله ترغيب مى نمودند.بعدها با بزرگ شدن جامعه شيعى،اين هيآت گسترش يافت…
از بهترین شیوه ها برای تعليم و تربیت دينى هیأتهای مذهبی هستند كه بطور خود جوش و مردمى با انگيزه هاي دينى و بدون تحميل بار مالى به بيت المال ، تشكيل يافته و موجب تقويت پايه هاي معنوى و شناختى و حماسى در افراد مى شود و منشأ تجمعات بزرگ تبليغى و هدايتى در مناسبت ها شده و اگر خوب مديريت و برنامه ريزي شود موجب حركت هاي سازنده بيشترى خواهد شد.هرچه در اين هيأت ها به مبانى معرفتى و شناختى و آموزش هاي اعتقادي بيشتر پرداخته شود توفيق افراد را در ايفاى نقش هاي هدايتى و تبليغى در جامعه ،بيشتر و ثمرات هيآت را افزون خواهد نمود.هيأت ها بايد خود را از آفت رياست و بى برنامگى برهانند و خود را خادمان آل الله بدانند و بر اين خدمتگزارى افتخار كنند…
هيأت ها،سازمان هاي رسمى با نام و پرچم ويژه خود هستند كه چند نسل را در خود جاي مى دهند و به شكل خانوادگى يا محلى يا منطقه اى بطور متناوب هفتگى يا بعضاً ماهانه و به شكل سيار در خانه ها يا مساجد تشكيل مى شود. خود اين هيأت ها،منشا ايجاد حسينيه ها و مهديه ها و زينبيه ها و …شده تبديل به پايگاه دائمى مى شوند.از دل همين هيأت ها،اوقاف و خيريه هائى همچون درمانگاه و قرض الحسنه و دارالأيتام و مدرسه بيرون آمده كه هزاران نمونه آن در همه روستاها و شهرها قابل رؤيت است.از ديگر بركات هيأت ها احساس تعلق دينى و عاطفى نسبت به هم هيأتى ها و ديگر هيأت ها به عنوان لشگر خادمان اباعبدالله الحسبن سلام الله عليه است…
همه هيآت هاي دينى با هر پرچم و عنوانى،با موضوع مهدويت،قرابت و خويشي دارند زيرا نهضت كربلا را تا قيام خونخواه شهيدان كربلا،يعنى قيام مهدوي،ادامه دار مى بينند و ابتدا و انتهاي مجالس خود را با دعا براي تعجيل فرج منتقم ثارش متبرك مى كنند و “اين الطالب بدم المقتول بكربلا “مى خوانند و “يا لثارات الحسين”مى گويند و دعاي فرج زمزمه مى كنند.بايد انبوه اين هيأت ها را قدر دانست و به تعداد آنها افزود و براي آنها خوراك و محتواى عالى طراحى كرد و اين نقطه هاي عظيم را بسان ستارگان آسمان ، راهنماي رهروان معنويت نمود و شور حماسي آنها را كه از قيام حسينى نشأت گرفته با شور مهدوى در هم آميخت تا خروجى آنها خدمتگزاران آستان مهدوى شود كه همه نقاط را از نام و ياد و راه آن حضرت با خبر نمايند…