بزرگى نيافته است كسي كه حرمت بزرگان را نگاه ندارد. آنان كه بي اعتنا باشند نسبت به كسانى كه بر آنها حق داشته اند، رواست كه خود مورد بي اعتنائى ديگران قرار گيرند! تشكل ها و سازمان ها بايد نسبت به بزرگداشت و تقدير موسسان و پيشكسوتان خود حساس باشند و اين نكوداشت را يك سنت كنند تا نسل بعدي آنها نيز نسبت به اين موضوع خود را وظيفه مند بدانند. اگر تكريم خادمان بويژه معلمان و سابقه داران يك خدمت اجتماعى و دينى، يك اصل شود، گرايش به خدمتگزارى بيشتر و بيشتر خواهد شد.خداي بزرگ نيز به چنين تكريم و شكرگزارى ارزش و بركت داده و خواهد داد:شكر نعمت،نعمتت افزون كند/كفر نعمت،از كفت بيرون كند.من لم يشكر المخلوق، لم يشكر الخالق.كسى كه سپاس نيكى بندگان را به جاي نياورد،سپاس نيكى پروردگار را نيز به جاي نياورده است…
تكريم و نكوداشت ، به دوران حيات معلمان و پيشكسوتان ختم نمى شود، وقتى كه آنها به سراي باقى شتافتند و دست شان از دنيا كوتاه شد نيز بايد ادامه يابد،معلمان ما مى گفتند شبى بر اساتيد آنها نمى گذشت كه از حق داران و معلمان خويش ياد نكنند و براي آنها يك هديه معنوى همچون قرائت حمد و سوره و استرحام و استغفار و دعائى نفرستاده باشند.اين وظيفه فردي ماست اما اگر در وظايف سازمانى و تشكلى هم اين تكريم ها نهادينه و سنت شود و در موقعيت هاي مناسب همچون سالگرد تولد يا درگذشت آنان ،يادكردي و تكريمى انجام و برايشان دعا و طلب رحمت و مغفرت و علوّ مقام بشود ،بسيار بجا خواهد بود و اثرات بيشمارى خواهد داشت…
مى تواند اين تكريم ها جنبه هنرى نيز به خود بگيرد و با ساختن كليپ ها و مستندهائى از زندگى و خدماتشان،ياد آنها ماندگار شود و ديگران با خدمات آنها آشنا شوند و بدانند اين ميراثى كه براي آنها به جاى مانده ثمره تلاش ها و استقامت هاي امثال آنها بوده است.چه كار خوبي است كه از زندگى بزرگان،فيلم ها و سريال هائى ساخته شود تا نسل جوان با زندگى چنين افرادي آگاه شوند و پا جاي پاي آنان گذارند.وقتى جوانان يك كشور، الگوى خود را اين خادمان بشريت قرار دهند آن جامعه رو به كمال خواهد رفت و آينده اش تأمين خواهد شد نه اينكه افراد جامعه به لحاظ فقر فرهنگى،به دنبال الگوهاي شاخص در شهرت و پول و مقام بروند و خود را به آنها شبيه سازند..
به طور عملى در تشكل هاى دينى،انتظار است كه به اين امر مهم بيشتر عنايت شود.در مورد افراد عالم و معلم و خدوم،كتاب و كليپ و فيلم تهيه شود و نكو داشت و خاطره نگارى و رونمائى از آثارشان ترتيب داده شود و الگوسازي از آنان در دستور كار قرار گيرد.در تشكل هاي مهدوى از كسانيكه در توسعه فرهنگ مهدوى تلاش كرده اند از صدوق بزرگ تا معاصران و خادمان و اساتيد و نويسندگان و شاعران و هنرمندان قبلى و فعلى ياد شود تا اين خدمات به عنوان يك فرهنگ ،نهادينه شود و معلوم گردد در آستان مهدوى هركس نقشي ايفا كند هم مورد عنايت آن بزرگوار قرار مى گيرد و هم مورد توجه و دعاى خادمان فعلي و بعدي خواهد بود…