چه شغلى را انتخاب كنم؟به كدام كسب و كار بپردازم. كدام كارى متناسب با شرايط و در شأن شخصيت من و خانواده من است؟ آيا براي هميشه بايد در يك شغل باشم يا مى توانم آن را تغيير دهم.عوامل موفقيت در شغل چيست؟ آفات آن كدام است؟ اين ها سوالاتى است كه همه با آن روبرو بوده و به آن انديشيده اند.يكى از انگيزه هاي تحصيل ،آماده شدن براي شغل آينده است.تحصيلات رسمى،مقدمه انتخاب شغل است.شغل ،ضرورت زندگى براي تأمين معيشت خود و خانواده است.انتخاب شغل،فرايندى طبيعى است كه ريشه در علائق فردى و اقتضائات خانوادگى و اجتماعى دارد.شغل خوب به انسان شخصيت مى دهد ؛گاهى با عملكرد خوب ،شما به شغل خود اعتبار مى بخشيد.تلاش،ابتكار،دانش، حسن خلق و صبر و پشتكار از عوامل توفيق شغلى است البته همراه توكل و اميد…
گاهى ضرورت ها و علائق ، انسان را به سوى يك شغل خاص هدايت مى كنند.مثلاً شما به انسان سازى علاقمند هستيد، شغل شريف معلمى را برمى گزينيد؛ اهل تحقيق و نگارش هستيد،نويسنده مى شويد؛ گردشگرى را دوست داريد،تورگردان و راهنماى سفر مى شويد؛اهل خريد و فروش هستيد،بازرگان مى شويد؛ از توانبخشى به ديگران خرسند مى شويد،امدادگرى و توانبخشى را بر مى گزينيد.گاهى پسر،شغل پدر را ادامه مى دهد و گاهى يك الگوى اجتماعى و يك فرد موفق در يك رشته،شما را به سمت شغل خاصى مى كشاند.در هريك از اين گزينه ها، باز انتخاب شما شرط است.بايد در اين انتخاب دقت كنيد تا اگر مجال انتخاب بهتر داريد گزينه برتر را برگزينيد…
شغل هاي فرهنگى ممكن است از حيث درآمد، قابل قياس با ديگر شغل ها نباشند اما علاقه و ضرورت،بسيارى را به سمت اين شغل ها مى كشاند.اين فرهنگ است كه مى تواند جامعه اى را به سوي كمال ببرد.موضوع فرهنگ، انسان است كه شريف ترين موضوع است به نسبت ديگر شغل ها كه موضوعشان كالا و جماد و حيوان است… بسياري از گروه هاي انحرافى،شغل هاي فرهنگى را انتخاب مى كنند تا به راحتى اهداف شوم شان را با انحراف مردم دنبال كنند.نبايد انسان هاي متعهد اجازه دهند اين شغل ها در تيول منحرفان باشد.بايد به ضرورت و با هدف هدايت،دين باوران شغل هاي فرهنگى اختيار كنند تا هم كار آنها را خنثى سازند و هم هدايت را گسترش دهند…
به هرحال جامعه به شغل هاي غير فرهنگى هم نياز دارد و بسياري جذب اين شغل ها مى شوند.آنها به دو توصيه مهم بايد توجه كنند.نخست آنكه در شغل خود بهترين باشند تا منشأ خدمت عالى شوند و دوم آنكه در كنار شغل خود ساعاتى را در هفته به كارهاي فرهنگى و خدمات دينى اختصاص دهند.نعمت دين به طبقه خاصى اختصاص ندارد كه فقط آنها مسئول نگهدارى آن باشند،همه دين باوران در برابر اين نعمت بزرگ مسئول هستند و بايد به خدمت دينى بپردازند.همه متخصصان و صاحبان مشاغل كه دين باورند اگر ساعاتى را به خدمات دينى بپردازند و از حريم آئين الاهى و آموزه هاي دينى و ولائى و مهدوى مرزبانى نمايند،لشكر عظيمى خواهند شد كه هدايت را همه جا خواهند گسترد و شميم توحيد را در جهان منتشر خواهند نمود…