“حلال” ،امروز شناخته شده ترين برند فرهنگى اقتصادى جهان شده است، علاوه بر اينكه همه كشورها تلاش مى كنند سهمى از تجارت سالانه چند هزار ميليارد دلارى بازار حلال بدست آورند،نشان حلال بر روى محصولات و نيز تابلو فروشگاه ها و رستوران هاي بسيار زيادى در دل كشورهاي غير مسلمان به يك پرچم و نماد فرهنگى اسلام تبديل شده است. نزديك دو ميليارد مسلمان در جهان اگر روزانه بطور متوسط فقط پنج دلار كالاهاي حلال مصرف كنند تجارتى نزديك سالانه سه هزار ميليارد دلار را شكل مى دهند كه براي همه كشورها بخصوص كشورهاي غير مسلمان ،بسيار چشمگير است و همه آنها مى خواهند سهمى را از اين تجارت، به خود اختصاص دهند.اين است كه نشان حلال به درون همه كشورها وارد شده و به عنوان نمادى فرهنگى اقتصادى براي مسلمانان درآمده است…
“حلال” فقط در حوزه غذا نيست بلكه بر تمامى ابعاد زندگى يك مسلمان سايه مى گسترد يعنى كسب و كار و اقتصاد زندگى، ارتباط زن و مرد، ازدواج، سفر،حتى گفتمان و نگاه و سلوك او با ديگران بايد از نوع حلال باشد نه حرام.او بايد مرز حلال و حرام را رعايت كند و مواظب باشد كه به حرام نغلطد چون گاهى با مختصر غفلتى يك معامله و قراداد اقتصادى از حلال به حرام تبديل مى شود و مثلاً به ربا و غش در معامله و كم فروشي و احتكار و…تبديل مى گردد كه حرام است.حتى ورزش و تفريحات او ممكن است از نظر ضرر رساندن به حريف يا شرط بندى و قمار وارد خطوط قرمز حرام شود.در بعضى كشورها مثل مالزى واژه حلال معادل اسلام به كار مى رود مثل حلال بانكينگ به جاى بانكدارى اسلامى! و جالب است كه غير مسلمانان روز به روز بيشتر به حلال روي مى آورند و در رستوران هاي حلال حاضر مى شوند…
روزگاري در غرب فقط نمادهاي معمارى مسلمانان مثل گنبد مساجد و مأذنه ها نماد و شاخصه مسلمانى بود اما امروز نشان حلال بر روى كالاها و بر سر در فروشگاه ها و رستوران ها و…به گسترده ترين نماد مسلمانى تبديل شده و سالانه ده ها نمايشگاه كالاهاي حلال و همايش هاي بررسي ويژگى هاي استاندارد حلال در كشورهاي مختلف برگزار مى شود كه از طريق آن ها مى توان امتيازات حلال را نسبت به ديگر محصولات حتى از نظر بهداشت مادى و معنوى و سلامت جامعه تبيين نمود.وقتى استاندارد حلال را به عنوان استاندارد برتر مطرح مى كنيم به اين معناست كه اين كالا علاوه بر استانداردهاي معمول،رضايت الاهى را هم در بر دارد،لذا جايي براي ترديد مخاطبان باقى نمى گزارد…
از ويژگى هاي دولت مهدوى كه در روايات و متون دينى آمده احياي حلال و حرام الاهى است زيرا بر اثر حاكميت حكومت هاي جور،بعضى حرام ها حلال و بعضي حلال ها ، حرام شده و فرائض و سنن الاهى متروك گشته و احكام قرآن مهجور مانده است لذا آن باقيمانده حجت هاى الاهى را از خدا طلب مى كنيم تا به احياي دين بپردازد و آن سنن و فرائض را جارى نمايد( أَیْنَ الْمُدَّخَرُ لِتَجْدیدِ الْفَرائِضِ وَ السُّنَنِ؟ أَیْنَ الْمُتَخَیَّرُ لِإِعادَةِ الْمِلَّةِ وَ الشَّریعَةِ ؟ أَیْنَ الْمُؤَمَّلُ لِإِحْیاءِ الْکِتابِ وَ حُدُودِهِ؟ أَیْنَ مُحْیى مَعالِمِ الدّینِ وَ أَهْلِهِ؟ ).آرزو مى كنيم روزي بيايد كه با ظهور آن موعود عدالت گستر،جهان جز بر محور حلال نگردد و همه زندگى انسان ها در سايه آن امام هدايت،حلال و مورد رضايت الاهى شود…