در اين دنياي وارونه ،وارونه بعضي كلمات هم معناي وارونه دارد:
” گنج “صرف ” جنگ” مى شود ،و”درمان”، ” نامرد” و “هق هق”، “قهقهه” و “روس”ها،سر از “سور”در مي آورند!
و نمی دانم چرا “من ” ها ” نم” مي زند و ” يار ” ،”راى” عوض مي كند ، ” راه” گويى ” هار ” شده و “راز”، ,فاش و”زار “
و ” روز ” به ” زور “مي گذرد !
” اشنا” را جز در ” انشا” نمی بینى و “مرد”، فقط در فكر “درم” است و “غاز”،”زاغ” شده و”خر”ها،”رخ” عوض مي كنند!
و”ليف”، دعوي “فيل” و”ريش” دعوي “شير” دارد! و “گرم”، “مرگ” مي شود و چه “سرد” است و بی روح “درس” های آموزشگاه ها …
اما وارونه بعضي كلمات را در اين روزگار هركار كني وارونه نمي شوند: “دزد” همان “دزد” است ” درد ” همان “درد ” و “گرگ” همان “گرگ” و “شپش” همان “شپش” و “كيك”و”كبك”و “تشت”و “كشك” عوض نمي شوند و “داماد”،همان “داماد”و”كلك” همان” كلك” است…!
اما در جهت مقابل و مثبت، وارونه “اقا”ي ما همان “آقا”ست و” امام” ما همان “ماما”ي مهربان به فرزندان (الامّ البرّه بالولد الرضيع)
و در روزگار ظهورش،”مار”هم “رام” مي شود و مردمان هم”شوخ”و”خوش”مي شوند و “نان” ها طعم ديگري ندارد و وافعاً “نان” است و”توت” همان “توت” و”كمك” واقعاً”كمك”است نه “كلك” و“تاريخ” سراسر غم، ،سرشار از “خيرات”می شود
ولی “كاخ”ستمگران،”خاك”مي گردد…!