چقدر آئين ما،آئين مهربانى و وفادارى است كه پيوندهاي محبت و مهر را فقط به دوران حيات محدود نمى سازد و پس از مرگ نيز آن را تداوم مى دهد. زيارت و ديدار كوچ كردگان به سراى باقى،يك سنت پسنديده و موكّد است كه اولياى دين به آن مى پرداخته اند و دوستان خود را نيز به آن توصيه مى فرموده اند.انسان تركيبى از جسم و روح است.در مرگ، فقط جسم انسان فانى مى شود اما روح او زنده است و از ديدار و زيارت،خشنود مى شود لذا زيارت و ديدار اين رفتگان كه عزيزان و برادران و خواهران و دوستان و خويشان و همسايگان و همكاران و همراهان ما بوده اند،يك وظيفه است بويژه كه در اين ديدار،هداياى گرانبهائى نيز چون دعا و قرآن و خيرات برايشان هديه بريم.
اين ديدارها،تنها براي آن رفتگان و كوچ كردگان از سراى فانى،مفيد نيست بلكه براي خود ما نيز سرشار از فايده است.يكى از آن فوايد اين است كه محل تذكر و عبرت و هشدار براي خود ماست. همين كه با چشم ببينيم پايان دنياى همه ما همين جاست و ما نيز دير يا زود مسافر همين دياريم و بايد خاموش در زير خروارها خاك چون اينان ،تنها با يك كفن بخوابيم و آرام گيريم…پس به اين دنيا كه آخرش همين است،دل نبنديم و بخاطر متاع فريبنده آن كه زر و زيور و زيبائى زود گذر است،به ديگران تعدى نكنيم و حرص نزنيم و حرامى مرتكب نشويم و دلى نيازاريم و خاطرى پريشان نكنيم و ظلمى روا نداريم كه تمام اينها جزا دارد و در سراي بعد بايد عذاب آنها را تحمل كنيم و عقاب شويم…
ساكنان ديار خاموشان بر ما حقوقى هم دارند.اگر وصايائى داشته اند بايد آن وصايا را عمل كنيم.ثلث آنها را كه مربوط به خودشان است در راه هائى كه وصيت كرده اند برايشان معمول داشته باقيات صالحات كنيم.مسائل مالى و بدهى ها و حساب و كتاب هاي آنها را برسيم و اگر ميراثى داشته اند به عدالت تقسيم كنيم به نوعى كه به كسى بويژه فرزندان صغار، كه نمى توانند چون بزرگان حق خود را طلب كنند، ظلمى نرود.مراسم شان از تشييع تا ترحيم و يادبودها و خيرات و مبرات، را به نوعى كه موجب مغفرت و شادى روحشان شود،برپا داريم و از شيون و جزع كه پسنديده نيست احتراز و بر صاحبان عزا چيزى را تحميل نكرده موجب تسلاشان باشيم تا غم شان را سبك نمائيم…
بزرگان ما در مورد زيارت اهل قبور مسلمين،نكته نغزى را به ما يادآورى نموده اند.فرموده اند حجت خدا امام عصر ارواحنا فداه، كه مظهر كامل عبوديت و قله بندگى و عبادت است به اين امر مستحبى چون ساير مستحبات،اهتمام داشته و به زيارت اهل قبور تشريف مى برند.چه نيكوست ما اين عمل مستحبى را به نيابت از آن امام مهربان انجام دهيم و ثوابش را تقديم آن كريم عظيم الشأن كنيم تا هم به دل آن عزيز راهى جسته باشيم هم ثواب بيشترى نصيب آن مرحوم شدگان نموده و هم مشمول دعاى آن حضرت شده باشيم.بويژه زيارت قبور عالمان و مرزبانان و خدمتگزاران آن حضرت كه مورد توجه ايشان بوده اند و خدمات شايانى براي دين انجام داده اند را با همين نيت به جا آوريم…