دانشجو هستم و تا اتمام تحصيلات،شغل من همين است؛ اگرچه به مقتضاى”زگهواره تا گور،دانش بجوى”، هيچگاه نبايد با دانشجوئى وداع كنم و تا هستم بايد بياموزم و هيچوقت از يادگرفتن باز نمانم. چون دانشجوئى راه رسيدن به تخصص است ، لذا وقت گذرانى، مشغوليت هاى غير مرتبط، رفيق بازى و غفلت از هدف و…، آفت هاى دوران دانشجوئى هستند.هميشه فكر مى كنم چون سربازان در دوره آموزشي بايد همه فنون رزم را آموخت تا پس از اعزام به جبهه، توان و مهارت مقابله با انواع تهديدها وپيروزي در همه موقعيت ها را داشته باشم.من دانشجوئى را راه وصول به مهارت خدمتگزارى به جامعه مى شمارم و در آموختن اين مهارت ، كم كارى و مسامحه نمى كنم. اميدوارم قدر اين موقعيت طلائى را خوب بدانم و از دانشجوئى سكوى پرشى بسازم به سوي اهدافم…
در موقع انتخاب رشته، گزينه هاي متعددي از جلوى چشمم رژه مى رفتند، هم به لحاظ آرمان هائى كه در سر پرورانده بودم و هم به لحاظ شانس قبولى در آن رشته ها. همان موقع به خدا و ولىّ خدا متوسل شدم آن رشته اى را برايم رقم زنند كه سعادتم در آن باشد و به آرمان خدمتگزارى به بهترين شكل نائل آيم. وقتى نگاه مى كنم كه در ميانه راه تحصيل، از تقديرى كه خداوند برايم رقم زده خيلى خوشحال و راضى هستم، احساس مى كنم اى كاش هميشه به تقديرات الاهى اطمينان قلبى داشته و شاكر باشم چون حتماً خير من در آن خواهد بود…
ما دانشجويان كه هنوز درگير شغل و زندگى نشده ايم،آرمانگرا هستيم.مى خواهيم دنيا را عوض كنيم؛مى خواهيم اثرى از تبعيض و فقر و جنگ نباشد؛مى خواهيم كارى كنيم عدالت حاكم باشد؛مى خواهيم جهل و عقب ماندگى و خلاصه اصطلاحاتى مثل جهان اول و جهان سوم و…نباشد و همه برادر وار زندگى كنند.گشتيم و گشتيم و ديديم نظام هاى موجود توان ايجاد چنين مدينه فاضله اى را ندارند حتى اگر به گزاف چنين ادعائى داشته باشند.يقين كرديم اين آرمان با اراده الاهى بدست موعود جهانى تحقق يافتنى است و شرط اين تحقق ،خواستن واقعى مردم شناخت و پيوند با ولي خداست و نشانه اين خواستن هم دعاست.لذا همه ايام دانشجوئى در اين مسير تلاش كرده و خواهم كرد…
دانشجو، شفاف و صادق و صريح است ؛هنوز به زد و بندهاى سياسى و منافع حزبى و گروهى آلوده نشده و از صميم دل سخن مى گويد و تلاش مى كند؛ دلش مى خواهد همه هم اينگونه باشند؛ البته كسانى سعى مى كنند از اين صداقت سوء استفاده كنند و از آنها پلى براي وصول به اهداف سياسى و حزبى خود بسازند. دانشجويان بايد اين نقشه را با هشيارى خنثى سازند و آرمان جهانى خود را به ارزانى از دست ندهند و براي اين كار به خود امام متوسل و متمسك شوند و خدمتگزارى او را با هيچ چيزى عوض نكنند.دانشجو نمى گذارد آرمانش فداى زرق و برق هاي دنيائى شود؛ دانشجو با امامش صادق است و در راه او جانش را در كف دست گذاشته است…