دعا و نيايش، زيباترين چهره عبوديت بلكه اصل عبوديت است(الدعاء مُخّ العبادة)…انسانى، پنجره گفتگو با خداى محبوبش را مى گشايد و با نجوا و مناجات و دلدادگى و طلب،آنچه آرزو دارد، با او در ميان مى گزارد و اميدوارانه به كرانه هاى آرزوهايش خيره مى شود و مى داند هرچه خواسته هايش بزرگ باشد، از قدرت خالقش بزرگ تر نيست! اصولاً هويت انسانى،در گرو همين فهم و معرفت اوست كه جايگاه خود را به عنوان عبد و مخلوق بشناسد و بداند جز با دعا و خواستن از معبود،راهى براى نجات و سعادت او وجود ندارد.اگر اين نكته را دريافت ،ارزش شخصيت انسانى او هويدا مى شود لذا قرآن مى فرمايد: “بگو پروردگارم برای شما ارج و مقامى قائل نیست اگر دعای شما نباشد(قُلْ مَا يَعْبَأُ بِكُمْ رَبِّي لَوْلَا دُعَاؤُكُمْ ).اين است كه ارزش انسانها در گرو دعاى آنهاست…
انسانها فطرتاً بخصوص در تنگناها از سويداى جان خدا را مى خواننداما آداب اين مواجهه و همسخنى با خالق را از طريق راهنمايان الاهى مى آموزند تا در اين مواجهه سخنى ناشايست بر زبان نياورند.پيامبران و امامان،چگونه دعاكردن و چه خواستن را تعليم فرموده اند كه دعاهاي مأثوره ،همان دعاهائى است كه از ناحيه آنها رسيده و جزو ذخائر دينى ماست.امام عصر ارواحنا فداه به خاطر عمرى طولانى ،بيش از همه رسولان و امامان فرصت همسخنى با خداى عزّوجلّ را داشته زبان به دعا گشوده و مى گشايد.او علاوه بر مداومت بر دعاهاى مأثوره امامان قبل، خود نيز دعاهائى تعليم فرموده كه دعاى افتتاح،دعاى معرفت،دعاى علوى مصرى،دعاى توفيق،دعاى گشايش،دعاى سهم الليل،دعاى قنوت،دعاى توحيد،دعاى صلوات و ادعيه ديگرى كه در مجلد” معارف مهدوى” آمده از جمله آنهاست…
انس امام با دعا در لحظه لحظه اين عمر ديرپا ،آن بزرگوار را به برترين مظهر عبوديت حق ، تبديل نموده و به بالاترين درجه قرب حق رسانده است.كسى كه مى خواهد شيوه سلوك امام را در زندگى خود پياده كند حتماً مى بايست براى دعا در زندگى خويش برنامه خاص تنظيم نموده و علاوه بر دعاهاى روزانه و دعا در فرائض و ساعات روز و شب، به مأثورات دعائى و گنجينه هاى غنى نيايش همچون صحيفه سجاديه مداومت نموده و ساير كتب دعائى همچون البلد الامين،مهج الدعوات و از متأخرين صحيفه مهدويه و مفاتيح الجنان را از نظر دور ندارد.اگر ساعاتى از شبانه روز را به دليل ضرورت هاى شغلى يا خانوادگى و كارى نتواند به دعا توفيق يابد دلش براى آن تنگ شود و دنبال فرصتى باشد تا در خلوت يا جلوت با دعا انس گيرد و از مناجات با خالق مهربان خويش،لذت برد…
بهترين هديه براى امام،هديه دعاست زيرا امام دعا را بسيار دوست مى دارد.خواندن ادعيه به نيابت امام يا تقديم ثواب آنها به ايشان از بهترين امور براى تقرب به آن حضرت است.به ويژه دعاهائى كه براي تعجيل در فرج ايشان است و خود با عبارت”و أكثروا الدعاء بتعجيل الفرج” همگان را به آن فراخوانده است.خواندن دعا به نيت و نيابت از ايشان در مشاهد مشرفه و ماه هاى خاص همچون رجب و شعبان و رمضان و شب ها و روزهاى ويژه چون شب قدر و عرفه و نيمه شعبان و جمعه ،يقيناً موجب خشنودى آن حضرت خواهد بود و موجب آن خواهد شد كه شما نيز جائى در ادعيه زاكيه آن حضرت داشته باشيد و مشمول عنايات و الطاف ويژه ايشان گرديد كه به حسن عاقبت در دنيا و آخرت تان بيانجامد ان شاء الله…