“شیشه های خانه بی غبار شد/ آسمان نفس کشید/ دشت بی قرار شد/بهار شد!”،
“عید نوروز می رسد از راه/ شادی از روی خانه می بارد”،
“نرم نرمک ميرسد اينک بهار/ خوش بحال روزگار”…
شور و شعف نهفته در نوروز، از آمدن بهار است كه زيبايي و طراوت و پاكي و شكوفايي را به همراه مي آورد
و جان انسان هاي خزان ديده را از شميم بهاران مالامال مي كند. اين ياد “بهار” است كه در يلداهاي ديرپاي زمستان، دل ها را پر اميد نگه مي دارد تا شب هاي طولاني انتظارشان را به صبح بهاران گره بزند!
ايرانيان ، وقتي طعم زيباي اسلام را چشيدند بهاران را بيشتر و نوروز را پرشكوه تر برگزار كردند. معلّي گويد:
حضرت اما صادق عليه السلام، روز نوروز مرا فرا خواند و فرمود:” می دانی امروز چه روزی است؟!
این روز علتی در زمان های دور دارد.این روز، اولین روزی است که خدا از بندگانش پیمان گرفت که تنها او را بپرستند و نيز اولین روزی است که جبرئیل بر پیامبر نازل شد و هم روزي است كه پیامبر، علی(ع) را بر دوش گرفت.همچنين در این روز قائم ما صاحب امر ظهور می کند. هیچ نوروزی نمی رسد مگر آنکه ما منتظر فرج باشیم زیرا نوروز از روز های ماست که ايرانيان آن را حفظ نموده و ما آن را ضایع کرده ایم.» براي همين اسن كه آن بزرگوار را در دعاها”ربيع الا نام و نضرة الايام=بهار مردمان و طراوت و شادماني روزگاران” مي خوانيم زيرا با آمدن او، بهار بي خزان فرا مي رسد و انسان ها به خرمي و شادماني هميشگي مي رسند.
يكي ديگر از سنت هاي نوروزي ايرانيان، دعاي هنگام تحويل سال است. در لحظه تحويل سال ،يعني لحظه وداع با سال قبل و استقبال از سال نو و بهار جديد را با اين دعا همراه مي شويم:” يا مقلب القلوب و الابصار، يا مدبّر الليل و النهار،يا محوّل الحول و الاحوال،حوّل حالنا الي احسن الحال”.پيام اين دعا كه لب هاي منتظران بهار در لحظه تحويل سال به آن مترنّم است، همان رسيدن به بهار بي خزان( يعني ربيع الانام) است
كه تنها با پيوند با او به “احسن الحال=نيكوترين دوران” خواهيم رسيد.
پيام اين كلمات در لحظات تحويل سال اين است كه دست خداي متعال در رقم زدن هر لحظه اي ظهور، باز و تواناست و دعاي ما نيز در تقدير اين رويداد موثر است كه فرمود:بخوانيدم تا اجابتتان كنم:”ادعوني استجب لكم”! پس اگر اينگونه است كه هست، آن بهار بي خزان را با دعاي “مقلب القلوب” هميشه طلب كنيم تا احسن الحال را در آغوش كشيم: يا رب آن نوگل خندان به چمن باز رسان/ وان سهي سرو خرامان به وطن باز رسان/ای خدایی که به یعقوب رساندی یوسف/ این زمان یوسف من نیز به من بازرسان…