صله مهدوى

 
 
 
 
 
رسم شیعیان در طول تاريخ  چنین بوده که بخشی از اموال خود را به عنوان “صله” به معصومین(ع) تقدیم نموده یا در مسیر مورد رضايت ایشان صرف می کرده اند و این اموال البته غیر از خمس و حقوق واجبی بوده که بر عهده آن هاست. از حضرت امام صادق(ع) نقل شده است که فرمودند:هیچ چیز نزد خدا محبوب تر از اختصاص دادن درهم ها برای امام(ع) نیست. و به درستی که خداوند [یک] درهم را برای او [اهداکننده] در بهشت، مانند کوه احد می گرداند. سپس آن حضرت(ع) فرمودند:خداوند در کتابش فرموده است: «من ذا الذی یقرض الله قرضاً حسناً فیضاعفه له أضعافاً کثیرةً؛يعنى چه کسی است که به خداوند وامی نیکو دهد تا خدا [عوض] آن وام را چندین برابر، بسیار سازد؟» به خدا سوگند که این در خصوصِ “صله امام” است…

 

هم چنین از ایشان نقل شده که فرمودند:همانا خداوند،به آنچه كه در اختیار مردم است، نیاز ندارد بلكه  هر حقی که خداوند بر مردم دارد، از آن ولیّ اوست.از حضرت امام کاظم(ع) نيز درباره مفهوم آیه قرض الحسنه [کیست آنکه به خداوند قرض نیکویی بدهد تا او آن را برایش چندین برابر سازد و به آن کس پاداشی گرامی عطا نماید(من ذا الذی یقرض الله قرضاً حسناً فیضاعفه له و له أجرٌ کریمٌ)]فرمودند:درباره صله امام نازل شده است.يعنى اين بخشش مال به امام ،در حكم وام دادن  به خداست كه پاداش آن بسيار و چندين برابر خواهد بود.طبيعى است امام نيزاين هدايا و صله ها را براى كمك به نيازمندان و تبليغ استفاده مى نمايند و اين صله ها موجب تقويت دين حنيف خواهد شد…

 

در دوران غیبت امام عصر ارواحنا فداه چه بسیارند شیعیان و عاشقانی که بخشی از اموال خود را در راه ترویج وتبلیغ دین و هرآنچه به ولی زمان حضرت مهدی(ع) مربوط می شود ، اختصاص مى دهند چه به صورت يك شهريه ماهانه يا درصدى از حقوق يا درآمدهاى شغلى كه براى خود مقرر مى دارند. اين صله را يا به متوليان تبليغات مهدوى مى دهند كه پروژه هائي در اين زمينه ها دارند يا خود در قالب تشكيل جلسات و مراسم مهدوى و اهداى كتاب و برنامه سازى رسانه اى مثل كليپ ها و فيلم ها و سايت ها و ديگر برنامه هائى كه تبليغ مهدويت خواهد بود هزینه می کنند. با اين صله ها مى توان هزاران پروژه هدايتى و تبليغى را كليد زد و از اين طريق جمعيت هاى انبوهى را با امام عليه السلام آشنا نمود يا پيوند ولائى آنها را با آن حضرت تقويت نمود… 

 

در اين كار شريف(صله امام)، غنی و فقیر و مرد و زن یکسانند؛ جز این که ثروتمند به مقدار تواناییش تکلیف دارد و فقیر به مقدار استطاعت خود. وظیفه هر مؤمن منتظری است که بخشی از دارایی خود را برای امام زمانش(ع) هدیه کند.ائمة اطهار(ع) حکمت انجام این صله مبارک را تزکیه و پاكى و تعالى افراد بیان کرده اند و چنانچه شخصی گمان کند که امام(ع) به آنچه او می پردازد، نیاز دارد، به حیطه کفر وارد شده زیرا مردم نیازمند پذیرش صله خویش از جانب امام(ع) هستند و نه بالعکس.امام صادق(ع) خطاب به شیعیان فرمودند:صله آل محمد(ص) را از اموالتان وامگذارید. هر کس غنی است، به مقدار مکنتش و هر کس فقیر است به مقدار فقرش. پس هر که می خواهد خداوند مهم ترین خواسته اش را برآورد، باید که آل محمد(ص) و شیعیانشان را به وسیله آنچه از همه بیشتر به آن نیاز دارد، صله نماید. حضرت صاحب الامر(ع) با دست خط مبارک برای نائب اول خویش  مرقوم فرمودند:… اما اموال شما را نمی پذیرم مگر برای این که شما پاکیزه شوید. پس هر که می خواهد صله کند و هر که می خواهد قطع نماید که آنچه خداوند به ما عطا نموده بهتر از آن چیزی است که به شما داده است…

 

 

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *