دوزخ

 

 

 

هميشه از آن بيم داشته ام! هرگز نمى خواهم گذارم در قيامت بدانجا افتد! اما به هرحال يكى از دو جايگاه آخرتى است.از مسعود مى خواهم امروز اين جايگاه را براى ما توصيف كند.مسعود: دوزخ يكى از جلوه هاى عدل الاهى است.در مقابل بهشت كه پاداش صالحان است،دوزخ را خداوند جایگاه بزهكاران و بدكيشان قرار داده تا جزاى اعمالشان را ببينند و از آن در قرآن به جهنم و جحيم ياد شده است:”به كافران بگو به زودى مغلوب مى‏شويد و به سوى جهنم محشور خواهيد شد، و جايگاه بدى است١”؛ “خدا همه منافقان و كافران را در جهنم گرد مى‏آورد٢”؛ “خدا مردان و زنان منافق و كافران را به آتش جهنم وعده داده و در آن‏جا جاودانه خواهند بود٣”؛”پروردگارتان فرمود: مرا بخوانيد تا اجابت كنم، آنان كه از پرستش من سرباز مى‏زنند با خوارى داخل جهنم مى‏شوند٤”…

امير گفت:چه كيفرى براى اينان در جهنم تدارك ديده شده؟مسعود:از اين عذاب ها در قرآن نام برده شده است:عذاب دردناک (عذاب الیم) عذاب ذلت بار (عذاب مهین) عذاب بزرگ (عذاب عظیم) عذاب سخت (شدید العذاب) عقاب سخت (شدید العقاب) جایگاه بد (لبئس المهاد) عذاب سوزنده (عذاب الحریق)…و ادامه داد : مجرمانى كه در اين دنيا از انجام هر خلاف و ستمى بر مردم إبا نداشتند، بايد بدانند چنين جايگاهى در انتظار آنان است:”ما براى ستمكاران آتشى آماده كرده‏ايم كه سراپرده ‏هايش ، آنان را فرا مى‏گيرد و اگر فرياد رسى طلب كنند با آبى چون گدازه فلز به فريادشان مى‏رسند كه (گرماى آن) چهره ‏ها را بريان مى‏كند، چه بد آشاميدنى و زشت جايگاهى است٥”؛” و از آب چرک و خون به او بخورانند٦”؛”درخت زقّوم خوراك گناهكار است كه چون فلز گداخته در شكم‏ها جوش مى‏ زند، همچون جوشيدن آب داغ سپس بر سرش آب داغ مى‏ ريزند؟٧”؛ “ هر چه در اندرون آنهاست و نيز پوستها‏شان گداخته مى‏ شود. گرزهاى آهنين برايشان آماده است٨”؛ “از آتشى بترسيد كه هيزم آن آدميان و سنگها‏ست كه براى كافران آماده شده است٩”؛سپس به مومنان نيز هشدار مى دهد مباد كارى كنند كه به جهنم درآيند:”اى مؤمنان خود و خانواده خويش را از آتشى باز داريد كه هيزم آن آدميان و سنگها مى‏باشند١٠”…

امير: ظاهراً در قرآن از جهنم با نام هاى ديگرى هم ياد شده است.مسعود: بله ، “و جهنم ميعادگاه همه آنها است، هفت در دارد١١”؛”به زودي او را وارد سقر مي‌كنيم و تو نمي‌داني سقرچيست؟ (آتشي است كه) نه چيزي را باقي مي‌گذارد و نه چيزي را رها مي‌سازد! پوست تن را به كلي دگرگون مي‌كند!١٢”؛”گروهي در بهشت و گروهي در سعير (آتش)١٣”؛”اما آن كسي كه طغيان كرده، و زندگي دنيا را مقدم داشته مسلماً «جحيم» جايگاه او است١٤” ؛ “چنين نيست كه او مي‌پندارد به زودي در «حطمه» پرتاب مي‌شود و تو چه مي‌داني «حطمه» چيست؟ آتش برافروخته الهي است، آتشي كه از دل‌ها سر بر مي‌زند١٥”؛”و اما كسي كه ترازوهايش سبك است پناهگاهش «هاويه»است و تو چه مي‌داني «هاويه» چيست؟: آتشي سوزان١٦”؛ “اما هرگز چنين نيست (كه آنها مي‌پندارند) شعله‌هاي سوزان آتشي است كه دست و پا و پوست سر را مي‌كند و مي‌برد، و كساني را كه به فرمان خدا پشت كردند را صدا مي‌زند!١٧”…

در يك جمع بندى مى توان گفت:جهنم(كه ٧٧ بار در قرآن تكرار شده)،وعده گاه ابليس و پيروان اوست به معناى آتش،چاه عميق و ژرف، نامى براي محلي كه مملو از انواع عذاب‌ها و كانون قهر و غضب الهي و داراي دركات و مراتبى مختلف است و ابزارى براى كيفر مجرمان و تعدى كنندگان به خود و مردم و جلوه گاه بروز عدل الاهى است.نام هاى ديگر آن :جحيم، نار(كه ١٤٥ بار در قرآن تكرار شده)، سقر، حطمه و هاويه و…اشاره به انواع عذاب هاست كه در جهنم وجود دارد و محور آنها آتش است كه با شدت بسيار مى سوزاند اما نمى ميراند تا عذاب آنها دائمى باشد.در تعبيرى ديگر خود آنها هيزم آتشند(وقود النار).بعضى از عذاب ها هم براى گروه خاصى نام برده شده مثل«حُطَمَة» كه دوبار در سوره‌ي «هُمزه» تكرار شده و اشاره به وضع كساني است كه عيب جويي و غيبت مي‌كنند و حرص براي جمع آوري اموال دارند مي‌فرمايد: «چنين نيست كه او مي‌پندارد، به زودي در حطمه پرتاب مي‌شود، تو چه مي‌داني حطمه چيست؟! آتش الهي برافروخته است كه از دلها سر مي‌كشد..