بعد از هر نيمه شعبان ،دل بستگان آستان مهدوي كه شور خدمتگزاري و ياوري مولاي زمان خود را دارند منتظر فرا رسيدن تاسوعا و عاشورا مي شوند تا با معلم بزرگ ياوري امام زمان و ناصر دين و ايمان يعني حضرت ابوالفضائل عباس بن علي تجديد عهد كنند و جامي از دست پر اثر او در فداكاري و جانبازي بنوشند و مشق ياوري بياموزند…
او كه فاني در امام زمانش بود و آن چنان در اين ياوري صادق و كوشا بود كه تا بود امام كمر خم نكرد و چون رفت فرمود الان كمرم شكست…
او كه چون دست راستش را در راه انجام مأموريت بريدند فرمود: “والله ان قطعتموا يميني/إنّي احامي أبداً عن ديني”به خدا كه اگر دستم را هم قطع كنيد من به حمايت از دينم ادامه خواهم داد.و بلا فاصله براي آنكه معلوم شود كدام قرائت از دين مورد نظر اوست(چون امثال يزيد خبيث فاسد و جاني هم ادعاي دين مي كردند) فرمود: “وعن امامٍ صادق اليقينِ/ نجل النبي الطاهر الأمينِ ” و حمايت مي كنم از آن امامي كه در قله صداقت يقين است و نيز از سلاله پيامبر طاهر و امين مي باشد…
همين دو بيت كافي است كه سردار كربلا را معرفي كند:شير شرزه اي كه همه وجود و جانش را فداي دينش و امامش مي كند و عملاً نشان مي دهد كه ياوري چيست: او حتي در آب نوشيدن ،امامش را از ياد نمي برد و مشت آب گرفته اش را در آب رها مي كند چون به ياد لب خشكيده امامش مي افتد(و ذكرَ عطشَ الحسين)…چون دستانش را قطع مي كنند مشك را (كه نماد مأموريت و خدمتگزاري اوست) به دندان مي گيرد و نافذ البصيره به سوي مقصد مي تازد ،دشمن چشمش را هدف قرار مي دهد تا از مقصد بماند چون تير بر چشمش مي نشيند و دستي ندارد كه تير را از چشم بيرون كشد به مدد درايت رخش باز مسير را ادامه مي دهد چون با عمود آهنين از اسب به زيرش مي اندازند امامش را صدا مي زند تا بگويد من تا اينجا براي مأموريت تلاش كردم اگر موفق نشدم عذر مرا بپذير…
اين مي شود كه دست علمگيرش باب الحوائج مي شود.دستي كه به قول رياضي يزدي چهار امام بر او بوسه زده اند…
اكنون كه در انتظار ياري گرفتن از شما به تاسوعا و عاشورا رسيده ايم عرض مي كنيم:
يا ابوفاضل،يا ابوالفضائل،اي ماهتاب هاشميين،اي قمر منير بني هاشم يا عباس بن علي!
تورا به حق همان امام صادق اليقين ات-سيد الشهداء – قسم مي دهيم حاجت ما را هم براوري اي باب الحوائج .حاجت ما توان ياوري و نصرت امام زمانمان است.كمي از آن يقين و حميت و غيرت و شجاعت و جانبازي خود را در جان و روح ما بريزي تا همچون شما از امام زمانمان حمايت كنيم،از دين خود مرزباني كنيم،با دشمنان اماممان و دينمان مقابله كنيم و نام و ياد و راهشان را برفراز داريم و موجب گشايش و رفع رنج و غم از دل او شويم چنانكه شما كاشف كرب از امام خود شديد. پس مي گوئيم و مي خواهيم و مي خوانيم:
يا كاشف كرب الحسين،إكشف كربنا بحق أخيك الحسين عليه السلام