به صفاى دل رندان صبوحى زدگان/بس در بسته به مفتاح دعا بگشايند؛ هر گنج سعادت كه خدا داد به حافظ/از يمن دعاى شب و ورد سحرى بود ؛دعا كن به شب چون گدايان به سوز/اگر مى كنى پادشاهى به روز…دعا به معناى خواندن و نيايش كردن ،مدح و ثنا، تحيت و درود و سلام،تضرع و خشوع و…يكى از اسباب بزرگى است و منظور خواندن عباراتى مأثور از پيامبر و امامان عليهم السلام در اوقات معين براى طلب آمرزش و براورده شدن حاجات است.اين دعاست كه اميد و نشاط و روحيه و پشتگرمى به همراه مى آورد و آرامش بخش دلهاست و روح را از خمودگی و افسردگى بیرون می آورد ،زيرا او را متوجه وجود قادر متعال مى نمايد كه زمام همه جهان در دست قدرت اوست و مى تواند تمام خواسته هاى دعا كننده را اجابت نمايد و اصولاً اين خود اوست كه همگان را به ميهمانى دعا دعوت نموده و بار عام داده است و فرموده:”مرا بخوانيد تا دعايتان را به إجابت رسانم”(أُدعونى استجب لكم١). دعاى صبح و آه شب،كليد گنج مقصود است/بدين راه و روش مى رو كه با دلدار پيوندى…
چه زيباست كه مالك و خالق هستى راهى براى ارتباط خويش با انسان گشوده و نام آن را دعا گذاشته است تا مردم بتوانند هرچه مى خواهند با او در ميان گذارند:”و هنگامی که بندگان من از تو درباره من سؤال کنند، بگو من نزدیکم دعای دعاکننده را به هنگامی که مرا می خواند، پاسخ می گویم ؛پس بايد آنها دعوت مرا اجابت كنند و ایمان آورند، باشد که راه راست را بیابند و به مقصد رسند٢” و فرمود:”خدا را بخوانید در حالی که دین خود را برای او خالص کرده اید٣” و نيز:”بگو پروردگار برای شما ارجی قائل نیست اگر دعای شما نباشد٤”. همين كه انسان بفهمد براى نيازهاي خود بايد به خالق هستى رو كند و از او بخواهد،نشان فهم و ارزش اوست.پيامبر اكرم(ص)فرمود:”هیچ چیز نزد خدا از دعا گرامی تر نیست٥”امير مومنان(ع)نيز فرمود:”دعا کلید نجات و گنجینه رستگاری است” و” دعا سپر مؤمن است٦”. غنيمت شمارند مردان دعا/كه جوشن بود پيش تير بلا؛شب،شب توست و وقت،وقت دعاست/يافت خواهى هرآنچه خواهى خواست…
هيچ وقت مگو:”كار از كار گذشته است و دعا سودى ندارد”! امام صادق(ع)فرمود:”دعا کن و گمان نکن که قضا و قدر تعيين شده و دعا کارساز نيست، همانا نزد پروردگار جايگاه و منزلتي است که تنها با دعا و درخواست مي توان به آن رسيد و اگر بنده دعا و درخواست نداشته باشد به او چيزي عطا نمي شود. پس سؤال کن تا به تو عطا شود؛ همانا هر دري که کوبيده شود، عاقبت صاحب آن، در را باز مي کند٧”.گفت پيغمبر اگر كوبى درى/عاقبت زان در برون آيد سرى!؛ راه ديگر جز طلب در كوى آن جانانه نيست/ گر گدا كاهل بود تقصير صاحبخانه چيست؟! و نيز فرمود:”کسي که در چهار چيز توفيق پيدا کند، از چهار چيز محروم نخواهد شد. کسي که توفيق دعا بيابد از اجابت محروم نخواهد شد. کسي که توفيق استغفار پيدا کند از توبه محروم نمي شود. کسي که توفيق شکرگزاري پيدا کند از فزوني روزي محروم نمي شود و کسي که توفيق صبر پيدا کند از پاداش محروم نخواهد ماند٨”.همه دعا شده ام من زبس دعا كردم/كه هركه بيندم از من همى دعا خواهد…!
———————
١.سوره مومن،آيه ٦٠.
٢.بقره،آيه١٨٦.
٣.سوره مومن،آيه١٤.
٤.سوره فرقان،آيه ٧٧.
٥.مستدرک الوسائل،ج٥،ص١٦٩.
٦.اصول كافى،ج٢،ص٢١٤به بعد.
٧.عده الداعي ، ص٢٩.
٨.وسائل الشيعه ، ج٧،ص٢٨.
٩.اصول كافى،ج٢،ص٤٦٧.
١٠.نهج البلاغه،حكمت١٠١.
١١.اقبال الاعمال ، ص٦٨٧.