“یهود و نصاری گفتند: ما فرزندان خدا و دوستان او هستیم(وَ قالَتِ الْیهُودُ وَ النَّصاری نَحْنُ أَبْناءُ اللّهِ وَ أَحِبّاؤُهُ)؛ يهود،به پيروان موساى پيامبر و نصارىٰ به پيروان عيساي پيامبر گفته مى شود.بنی اسرائیل(فرزندان اسرائيل)از تبار يعقوب هستند كه اسرائيل (به معناى بنده خدا معادل عبدالله )نام دوم يا لقب او بود. سبب نام گذاری ایشان به یهود ،انتساب به جدّشان “يهودا” چهارمين فرزند يعقوب که اسرائیل نام گذاری میشدند،بوده كه از آن پس تمام نسل یعقوب، یهودا خوانده شدند. قوم يهود به خاطر رفتارهاى بد خود در بدترين شرايط بودند تا اينكه، به گزارش قرآن خداوند توسط موسى آنها را نجات داد:”(به خاطر بیاورید)هنگامی را که موسی به قومش گفت: نعمت خدا بر خود را به یادداشته باشید، زمانی که شما را از (چنگال) آل فرعون رهایی بخشید كه به بدترین وجهی عذاب تان می کردند:پسرانتان را سر می بریدند و زنانتان را ( برای كنيزى) زنده نگه می داشتند و این، آزمایش بزرگی از طرف پروردگارتان برای شما بود”٢…
قوم يهود،بسيار مغرور، بهانه گير و از خود راضى بوده و پيامبر خود موسي(ع)را به بهانه هاى متعدد مثل درخواست مائده آسمانى، تقاضاى ديدن خدا،داشتن بت و…بسيار آزردند:”هنگامی که موسی به قومش گفت: ای قوم من! چرا مرا آزار می دهید با اینکه می دانید من فرستاده خدا به سوی شما هستم؟!٣”؛تا آنكه خداوند فرمود:”به خاطر پیمان شکنی، آنها را از رحمت خویش دور ساختیم و دلهای آنان را سخت نمودیم”؛جسارت آنها تا بدانجا رسيد كه به تحريف كتاب خدا هم پرداختند:”سخنان ( خدا ) را از موضعش تحریف می کنند”٥؛اين سركشى ها موجب شد خداوند آنها را گوشمالى دهد:”ما به بنی اسرائیل در کتاب ( تورات ) اعلام کردیم که دوبار در زمین فساد خواهید کرد و برتری جویی بزرگی خواهید نمود. هنگامی که نخستین وعده فرا رسد، گروهی از بندگان پیکار جوی خود را بر ضد شما بر می انگیزیم ( تا آنجا كه به دنبال شما)خانه ها را جست وجو می کنند و این وعده ای است قطعی”٦؛و نيز:”مُهر ذلّت و نیاز بر پیشانی آنها زده شد و باز گرفتار خشم خدایی شدند؛ چون آنان به آیات الهی، کفر می ورزیدند و پیامبران را به ناحق می کشتند، زيرا که گناهکار و متجاوز بودند”٧…
پس از ظهور اسلام،يهوديان با اينكه منتظر دين جديد بودند اما شديدترين دشمنى ها را با پيامبر(ص) و مومنان به او داشتند تا آنجا كه خداوند در توصيف آنها فرمود:”به طور مسلّم ( ای پیامبر ) دشمن ترین مردم نسبت به مؤمنان را، یهود و مشرکان خواهی یافت”٨.بعضى از آنها به ظاهر اسلام آوردند اما مشغول توطئه عليه اسلام بودند،از جمله اين توطئه ها ساخت مسجد ضرار بود براى مقابله با مسجد پيامبر:”( گروه دیگر از آنها ) کسانی هستند که مسجدی ساختند برای زیان رساندن ( به مسلمانان ) و ( تقویت ) کفر، و تفرقه افکنی میان مؤمنان كه کمینگاهی بود برای کسی که از پیش، با خدا و پیامبرش مبارزه کرده بود“٩؛و ديگر تهديد مسلمانان به اخراج از مدينه و آواره شدن آنها:”می گویند اگر به مدینه بازگردیم، عزیزان، ذلیلان را از آنجا بیرون می کنند”!١٠؛و يا تصميم به محاصره اقتصادى مسلمين:”آنها کسانی هستند که می گویند به افرادی که نزد رسول خدا هستند انفاق نکنید تا پراکنده شوند”١١و اين رفتارها را به قصد تسليم مسلمين دنبال مى كردند:”(اى پيامبر) هرگز یهود و نصاری از تو راضی نخواهند شد، تا ( به طور کامل، تسلیم خواسته های آنها شوی و ) از ایین آنان، پیروی کنی. بگو هدایت، تنها هدایت خداست”١٢…
خداوند این گروه مظلوم و ستمدیده را که جز بردگى، اسارت و ذلت چیزى نداشتند توسط حضرت موسى (ع)از چنگال گروه ظالم و ستمگر فرعونى نجات داد اما آنها نه تنها شکرگزار و قدردان نبودند بلكه راه کفر، لجاجت و عناد را در پیش گرفتند و تمام عهدهایى را که خداوند از آنها گرفت (پرستش خداوند یگانه، نیکى به پدر، مادر، بستگان، یتیمان و مستمندان، گفتار نیک و خوشرفتارى با مردم، بر پا داشتن نماز و اداى زکات، دورى از اذیت و آزار و خونریزى، قبول رسالت پیامبران الهى)١٣ را زیر پا گذاشتند و براى خداوند شریک قائل شدند١٤و سخنان شرک آلود نسبت به خداوند گفتند١٥و دست خدا را بسته دانستند١٦؛ باديدن آن همه معجزات باز گوساله پرست شدند و از جهاد سرپيچى نمودند و در مورد روز سبت خيانت كردند و لذا به عذاب هائى دچار شدند.آنها زمان پيامبر(ص) هم به عهدهاى خود وفادار نبودند و مشكلات زيادى براى مسلمين آفريده و همچنان مى آفرينند.اما قرآن همه يهود را يكسان ندانسته و مى فرمايد:”آنها همه یکسان نیستند؛از اهل کتاب جمعیتى هستند که (به حق و ایمان) قیام مىکنند و پیوسته در اوقات شب، آیات خدا را مىخوانند در حالى که سجده مىنمایند، به خدا و روز دیگر ایمان مىآورند”١٧ و “از اهل کتاب کسانى هستند که به خدا و آنچه بر شما نازل شده و آنچه بر خودشان نازل گردیده ایمان دارند و در برابر (فرمان) خدا خاضع اند و آیات خدا را به بهاى ناچیزى نمىفروشند؛پاداش آنها نزد پروردگارشان است؛همانا خداوند سریع الحساب است”١٨…
————————-
١.مائده/١٨.
٢.ابراهيم/٦.
٣.صف/٥.
٤و٥.مائده/١٣.
٦.إسراء/٤و٥.
٧.بقره/٦١.
٨.مائده/٨٢.
٩.توبه/١٠٧.
١٠.منافقون/٨.
١١.منافقون/٧.
١٢.بقره/١٢٠.
١٣.بقره/٨٣ و٨٤.
١٤.توبه/٣٠.
١٥و١٦.مائده/٦٤-٦٠.
١٧.آل عمران/١١٣.
١٨.آل عمران/١٩٩.