روی پرده کعبه این آیه كريمه را نوشته اند: (پيامبرا)به بندگان من خبر ده كه من آمرزنده مهربانم!
(نَبِّئْ عِبَادِی أَنِّی أَنَا الْغَفُــورُ الرَّحِـــیمُ) تأكيد بر مهرباني خالق آن چنان گسترده است كه هربار نامش را مي بريد و بسم الله مي گوئيد ، “الرحمن”و” الرحيم” را هم تكرار مي كنيد و در آغاز هر سوره،آغاز هركار،آغاز هر سفر،در فراز هاي هر دعا و ابتهال و مناجات با اين واژه ها و مترادفاتش، مهرباني و لطف و كرامتش را ياد مي كنيد…
خدا را پيامبراني است كه آنها نيز مظهر مهرباني خالق شان هستند .خداوند پيامبر اكرم(ص) را به صفت “رحمة للعالمين”(مهربان براي جهانيان)ستوده (وما ارسلناك الّا رحمة للعالمين) كه هماره بخاطر شدت مهرباني به مردم و حرص بر هدايت آنان ،خود را به مشقت مي افكنده است(طه ما انزلنا عليك القرآن لتشقي).آن حبيب خدا، مهربان مهربانان،در آخرين لحظات زندگي نيز دغدغه اش سعادت و غفران امت بود كه خداوند با اعطاي مقام شفاعت ،خاطر او را آسوده ساخت تا ادامه اين مهرباني را در حق امت در روز رستخيز نيز تداوم بخشد…
و پيامبر را جانشيناني است كه همانند او مهربانند و در راه اين مهرباني نيز تا پاي شهادت رفته اند.آخرين آنان يعني حضرت خاتم الاوصياء،امام مهدي ارواحنا فداه،خلاصه و نقاوه همه آن مهرباني هاست كه در حديث آسماني لوح، همچون جدّ بزرگوارش “رحمت براي جهانيان” نام گرفته است(و أُكمّل ذلك بابنه م ح م د رحمة للعالمين).آن چنان مهربان كه همه خيرات به دست با كفايت او به يك يك انسانها مي رسد و در ادعيه زاكيه اش هر روز آنها را دعا مي كند و براي رهائي همين انسانها هماره ظهورش را از خدا مي طلبد و مي خواند:اللهم انجز لي ما وعدتني…
و هر گرونده به اين خدا و اين رسول و اين امامان مهربان، مگر مي تواند مهربان نباشد؟! توصيف خدا در قرآن از اين مومنان”رحماء بينهم ” است يعني مهربانان با يكديگر.خوش خلقي و خوش رفتاري و مودت و مؤانست و احسان و رسيدگي به نيازمندان و مدد جويان و خلاصه همه انسانها،اصل بنيادين اين آئين است و هركه اينگونه نباشد نام مسلماني خويش بردارد.حال چگونه اين خدا و اين مرام را به خشونت منسوب نموده اند مكر دشمنان است تا از جلو گروش افواج انسانها به اين آئين را بگيرند و البته رسوا خواهند شد.خدايا در ظهور آن مهربان مهربانان شتاب كن!