با خود گفت اكنون همه سخنان آنان را باطل و منطق آنان را رسوا مي كنم.به گورستان رفت و استخوان پوسيده اي را برداشت و به نزد پيامبر و ياران رفت و آغاز سخن نمود:شما مي گوئيد بعد از مرگ دوباره روح به بدنمان باز مي گردد و زنده مي شويم و به حسابمان رسيدگى مي شود؟به من بگوئيد چه كسي مي تواند اين استخوان هاي پوسيده را زنده كند ؟! همه ساكت بودند. پوزخندي بر آنها زد و از پيروزى خود خرسند بود…همه منتظر بودند پيامبر پاسخ سوال او را بدهد.پيامبر (ص) فرمود الان امين وحي اين آيه را از سوي خداوند آورد:”گفت چه كسي اين استخوان هاي پوسيده را زنده مي كند؟بگو همان كس آنها را زنده مي كند كه براي اولين بار آن را آفريد و او بر هر آفرينشي عليم است”(قال من يحيي العظام و هي رميم؟ قل يحييها الذى انشأه اول مرة و هو بكل خلق عليم). آري همانكه انسان را از هيچ آفريد مي تواند دوباره او را بازگرداند و زنده نمايد.آن عرب، استخوانش را برداشت و گريخت…
لازمه عدل الاهى،معاد و بازگشت است زيرا در اين دنيا كه افراد با اختيار كارهايي را انجام مى دهند، مجال و زمينه پاداش و عقاب شان فراهم نمي شود.اگر جهان ديگري براي برپائي ميزان و پاداش و عقاب نباشد عدل خدا خدشه مي پذيرد.فردي مرتكب جنايتي شده كه مثلا صدها نفر را كشته است.عدالت چگونه در مورد او در اين دنيا عملي مى شود؟خدايي كه فرموده هركس ذره اي كار خير يا ذره اي كار شر انجام داده باشد جزاي آن را خواهد ديد(و من يعمل مثقال ذرة خيراً يره و من يعمل مثقال ذرة شراً يره )،حتماً زمان و مكانى را براي اين موضوع تخصيص خواهد داد كه معاد است و بازگشت انسان هاي مختار براي رسيدگى به پرونده اعمال دنيائى شان.
اعتقاد به معاد و بازگشت،خود يك مدرسه تربيتى براي انسانهاست.كسي كه دائم به ياد مرگ و حساب و كيفر و پاداش است،از خود مواظبت مي كند تا كارى انجام ندهد كه پيامدهايش براى او سنگين و موجب عذاب باشد.تدكار مرگ و قيامت و حساب را در بخش بزرگى از قرآن مي بينيم .ضمناً توصيه شده ايم به زيارت اهل قبور برويم كه هم براي آنها طلب مغفرت كنيم و هم متذكر شويم كه ما هم به آنان ملحق خواهيم شد و بايد براي حساب آماده شويم…
خداوند يك نمونه از قيامت را هم در اين دنيا نشان خواهد داد كه آن رجعت است .بعضى انسان ها به همين دنيا باز مي گردند و زندگى دوباره خواهند داشت كه با حكومت مهدوي آغاز خواهد شد.قرآن هم بر اين واقعيت گواه است(و يوم نحشر من كل امة فوجاً).منتظران نيز هر روز در دعاي عهد از خدا همين را طلب مي كنند كه اگر عمرشان به ظهور كفاف نداد،آن هنگام خدا آنان را زنده كند تا با آمادگى كامل به يارى صاحب الزمان(ع) بپردازند(فأخرجنى من قبري شاهراً سيفى مجرداً قناتى ملبّياً دعوة الداعى)…