پرواز با هواپيما، سريع ترين وسيله جابجايي مدرن است.جت هاي پر قدرت ،صدها مسافر و ده ها تُن بار را از زمين مي كَنند و در فضاى گسترده ،پرواز مي كنند و پس از طي كردن صدها و گاهى هزارها كيلومتر در فرودگاهي در كشوري ديگر بر زمين مي نشينند.اين نيز نمونه اي از قدرت الاهى است كه دريا و زمين و آسمان را به تسخير هوش و اراده انسانها درآورده است كه اگر خدا آنها را مسخّر ما نمي نمود ، ما بر آنها قدرتى نداشتيم(سُبْحَانَ الَّذِي سَخَّرَ لَنَا هَذَا وَمَا كُنَّا لَهُ مُقْرِنِينَ)…
جابجائى هاى عرفى امروز از طريق وسايلى چون هواپيما ، كشتى و يا اتومبيل انجام مى شود اما آيا انسان بدون اين ابزارها و وسيله هاي زمينى و دريائى و هوائى مي تواند زمين را در نوردد و در مدت زمانى كوتاه به نقطه ديگر زمين منتقل شود؟ در مورد پيامبر اكرم(ص) در قرآن آمده است كه خداوند در يك شب او را از مسجد الحرام در مكه به مسجد الاقصى در فلسطين منتقل نمود تا نشانه هايي از عظمت خويش را به او نشان دهد(سُبْحَانَ الَّذِي أَسْرَىٰ بِعَبْدِهِ لَيْلًا مِّنَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ إِلَى الْمَسْجِدِ الْأَقْصَى الَّذِي بَارَكْنَا حَوْلَهُ لِنُرِيَهُ مِنْ آيَاتِنَا إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ).اين سير و سفر شگفت كه از آن به طيّ الارض هم ياد كرده اند،هنوز در تسخير بشر در نيامده و از شگفتى هائى است كه در مورد ياران حضرت بقية الله (ع) در هنگام ظهور، به وقوع مي پيوندد و آنها يكباره از هر كجا كه باشند نزد ايشان حاضر و مجتمع مي شوند. روايات در اين زمينه:
امام صادق عليه السلام فرمودند: “ياران حضرت مهدي در واپسين حرکت تاريخ و آخرالزمان هستند. آنان به شمار ياران پيامبر صلي الله عليه و اله و سلم در جنگ بدر، سيصد و سيزده نفرند و بسان ابرهاي پراکنده پاييزي -که بناگاه براي نزول باران رحمت، به خواست خدا متراکم و منسجم مي گردند – ظرف يک ساعت از سراسر جهان در مکه، گرد مي آيند.” و نيز از ايشان است:«فيصير اليه أنصاره من أطراف الأرض، تطوي لهم طيا، حتي يبايعوه.» يعني ياران حضرت مهدي عليه السلام از کران تا کران گيتي بسوي او مي شتابند و زمين زير پاي آنان بسان طوماري، درهم پيچيده مي شود تا هر چه سريعتر به مکه برسند و با آن گرامي بيعت نمايند.
امير مومنان عليه السلام نيز فرمودند:”ياران او، بسان ابرهاي پراکنده پاييزي – که بناگاه براي نزول باران رحمت، به خواست خدا متراکم مي گردند – از نقاط و قبايل و نژادهاي گوناگون، بصورت يک نفر، دو نفر، سه نفر، چهار نفر، پنج نفر، شش نفر، هفت نفر، هشت نفر، نه نفر و ده نفر، در مکه گرد آن خورشيد جهان افروز گرد مي آيند.” امام باقر عليه السلام هم فرمودند:” ياران قائم، سيصد و سيزده نفر هستند. برخي از آنان در روز روشن با نام و نشان و حسب و نسب شناخته شده و بطور آشکار، بوسيله ي ابرها بسوي آن حضرت مي شتابند و برخي همانگونه که شبانگاه بربستر خويش خفته اند، بدون وعده و آگاهي پيشين -در مکه – به خدمت سالار خويش مفتخر مي گردند.”
همچنين از امير مومنان عليه السلام:”آنگاه خداوند گروهي را بر گرد او مي آورد – که بسان ابرهاي پراکنده و پاييزي به هم پيوسته و متراکم مي گردند – ميان دلهاي آنان پيوندي از مهر و ايمان بوجود مي آرود که نه از قدرتي مي هراسند و نه بخاطر پيوستن فرد يا قدرتي به گروهشان دچار شادماني و غرور مي گردند، شمارشان شمار ياران پيامبر در «بدر» است و از نظر مقام و منزلت، نه گذشتگان از آنان سبقت جسته اند و نه آيندگان به آنان مي رسند”( لم يسبقهم الأولون و لا يدركهم الآخرون)…