با بچه هاي ديگر پول مى داديم و شانسي مي خريديم در بسته هايي قشنگ .بعضي از آنها را كه باز مي كرديم جايزه هاي خوبي داشت و بعضي پوچ بود و موجب افسوس مي شد و مي گفتيم حيف پولي كه بابتش داده بوديم! گاهى هم گردو و بادام و فندق مي دادند كه بازي كنيم يا بخوريم ، وقتي با شوق و ذوق مي شكستيم تا مغزش را بخوريم ،مي ديديم پوك است و مغزي درونش نيست…بزرگتر كه شديم ديديم خيلي آدم ها،وعده ها،عنوان ها، شخصيت ها و حزب ها عليرغم بسته بندي هاي پر طمطراق و قشنگ ،وقتى به درونشان مي رفتيم يا به آنها نزديك مي شديم مي ديديم مثل همان شانسي ها فاقد مغزند و عليرغم ظاهر زيبا و دهان پركن و فريبا،پوچ يا پوك هستند!
آرزويي داريد و فكر مي كنيد وقتى به آن برسيد سعادتمند مي شويد.چند سال مي دويد و زحمت مي كشيد تا به آن برسيد اما وقتى مي رسيد مي بينيد اشتباه فكر مي كرديد و نه تنها سعادتمند نشديد بلكه چند سال از عمر تجديد ناپذير خود را هم به باد فنا داديد.بعضي ها همه عمرشان اينگونه است ، جوانى و سرمايه خود را براي چيزي مي دهند كه پوچ است و در ازاي آن سرمايه ، پوچى بدست مي آورند مثل كسانى كه در قمار همه چيز خود را حتى خودش را هم مي بازد و به بردگى مي افتد.به تعبير قرآن: بگو آيا مى خواهيد زيانكارترين آدم ها را به شما معرفى كنم؟ آنان كسانى هستند كه همه تلاش آنها در دنيا پوچ مي شود در حاليكه خود مي پندارند كار خوبي انجام داده اند(قُلْ هَلْ نُنَبِّئُكُمْ بِالأَخْسَرِينَ أَعْمَالًا * الَّذِينَ ضَلَّ سَعْيُهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَهُمْ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ يُحْسِنُونَ صُنْعًا ) …
راه رهائي از پوچى و پوكى چيست؟راه بدست آوردن بهترين ها و سودمندترين تجارت ها در زندگى اين جهانى كدام است؟ چه كنيم آخر عمر با قدي خميده و موئي سپيد و عصائى در دست ، افسوس نخوريم كه محصول مزرعه عمرمان فاسد بوده است يا اصلاً محصولي نداشته و پوچى درو كرده ايم؟ اگر از قرآن بپرسيم مي فرمايد: ايمان به خدا و پيامبرش و تلاش در راه خدا با اموال و جان هاي خويش (يا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا هَلْ أَدُلُّكُمْ عَلَى تِجَارَةٍ تُنْجِيكُمْ مِنْ عَذَابٍ أَلِيمٍ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَتُجَاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ بِأَمْوَالِكُمْ وَأَنْفُسِكُمْ )…
اين قانونمندي را حضرت امام هادي عليه السلام در چند كلمه طلائى از زيارت جامعه تبيين نموده است:هركه در زندگى به سراغ شما اهل البيت عليهم السلام آمد،نجات يافت و هركه نزد شما نيامد پوچ و هلاك شد(من اَتاكم نجىٰ و من لم يأتكم هلك).زيرا اصولاً حيات طيبه در سيره شما تجلي پيدا كرده و هركه زندگى خوب مي خواهد بايد گام جاي گام شما گزارد.حالا كه عشق به اين خاندان،شما را ولائى كرده و به دوران مهدوي رسانده است،راه رهايي از پوچى را در پيروي از مرام مهدوي بجوئيد و به سيره و فرمان او دست توسل و تمسك زنيد و به او و راهش خدمت كنيد تا همه لحظه هاي زندگى تان زرين شود و بسته عمرتان جايزه هاي بزرگ يابد: (ذَلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ يَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ وَيُدْخِلْكُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ …)