همه گرفتاري هاي او از يك وسوسه آغاز شد:كارش را رها كرد و خانه و مغازه اش را فروخت و مقاديرى هم از اين و آن قرض كرد و به اميد ميلياردر شدن همه آن وجوهات را در اختيار كسي نهاد كه گفته بود تو را يكساله صاحب آلاف و اولوف مي كنم! وسوسه آن فرد او را به يك تصميم عجولانه انداخت و همان شد كه امروز به نان شب محتاج شده و شرمنده همسر و فرزندان و طلبكاران و آبروي چندين ساله است و در انتظار زندان يا يك سكته قلبي و تمام!
وسوسه،اجبار نيست بلكه يك دعوت شيرين و فريبنده است. اين توهستي كه اين دعوت را قبول و يا رد مي كني.براي نمونه همين قهرمان داستان ما در مقابل آن وسوسه ، مي توانست با اراده و انتخاب خود، مقاومت كند و بگويد من به همين زندگي معمولى قانعم و ميلياردر شدن را نمى خواهم و در نتيجه اكنون راحت كنار خانواده زندگى كند و اين عاقبت را هم نداشته باشد.وسوسه گر تاريخي همان شيطان لعين و رجيم است كه با وسوسه،پدر و مادر ما را رانده از بهشت نمود و قسم ياد كرد همه انسانها را با وسوسه،اغوا كند.اما او اجبار كننده نيست بلكه تنها وسوسه گر است و انتخاب با شماست…
گفت: آيا در مقابل وسوسه هاي فريبنده اش،پناهى هم داريم؟ -البته كه داري ،به خدا پناه بر و بگو:پناه مي برم به خداي مردم از شرّ وسوسه گر نيرنگ باز كه در سينه هاي مردم وسوسه مي كند(قل اعوذ برب الناس،من شرّ الوسواس الخنّاس الذي يوسوس فى صدور الناس…).استعاذه (پناه بردن )مهمترين اقدام تو عليه اين خنّاس است.گفت: با چه كلماتى استعاذه كنم؟ -فرمايش علي عليه السلام راهنماي توست:
اي كميل! هنگامي كه شيطان در دل، تو را وسوسه مي كند بگو:«اعوذ باللّه القوي من الشيطان الغوي و اعوذ بمحمد الرضي من شرّ ما قُدّر و قُضي و اعوذ بإلٰه الناس من شرّ الجنه و الناس اجمعين…» از شرّ شيطان گمراه به خداي توانا پناه مي برم و از شرّ آنچه قضا و تقدير شده به حضرت محمد صلي اللّه عليه و آله كه مورد خشنودي خداست پناه مي برم و از شرّ تمام جنّ و انس به معبود همهي مردم پناه مي برم…
چنان كه مولا فرمود:پناه بردن به خدا و پيامبر راه نجات از وسوسه هاي اين “لعين رجيم” و همدست هاي او از جن و انس است.امروز هم نماد پيامبر كه همنام و شبيه و خليفه اوست ، حضرت صاحب الزمان است كه پناه بردن هميشگى و هر روزه به او ، شما را از گزند وسوسه ها ي اين خناس ،حفظ نموده و در امان مي دارد…