آمد پيش من و گفت :پدر،دارم مقاله اي مي نويسم براي درس دانشگاه،موضوعش واژه اسلام و تسليم است… از واژه تسليم خوشش نمي آمد.مي گفت :تسليم معنا ندارد ،بايد در برابر دشمن مردانه مقاومت كرد و او را به تسليم واداشت .تسليم يعنى پذيرش شكست و خفّت و زبونى…گفتم البته كه چنين است در برابر دشمن نبايد تسليم شد اما در مسائل علمي ،بر عكس است:در برابر منطق سليم و حرف حق ، تسليم شدن ،عين خرد ورزي است؛در برابر قدرت مشروع و نظام عدل،تسليم بودن عين عقلانيت است؛در برابر نظر پزشك متخصص و كارشناس خبره، تسليم بودن عين دانائى است.بايد ببينى اين واژه در كجا و براي چه موضوعى و در كدام موقعيت بكار مي رود بعد قضاوت كنى
پرسيد:با اين حساب ،اسلام و تسليم را چگونه معنا كنيم؟ گفتم يعنى تسليم در برابر حق متعال كه همه آفرينش در حلقه قدرت و اطاعت اويند(وله أسلم من فى السماوات و الارض).مگر خورشيد و ماه و كائنات در فرمان او نيستند؟انسان هم كه به او اختيار داده شده اگر از روي اختيار و آزادي(و نه اجبار)تسليم فرمان او باشد به سعادت مي رسد. اين تسليم،عين عقلانيت و خرد ورزي و دانائى است.متمردين از فرمان الاهى،در واقع متمرد از حق و علم اند…
گفت:اگر خدا ما را تسليم مي خواهد پس چرا آزادي و اختيار داد؟گفتم تسليم خردمندانه،ارزشمند است نه تسليم جاهلانه چنانكه تسليم تو از روي اختيار به نظر پزشك متخصص و كارشناس خبره،نشان دانائى و هوشمندي توست.تسليم بي اختيار كه ارزشي ندارد؛تسليم حق شدن در عين آزادي و اختيار ،ارزشمند است.تسليم قانون الاهى و شريعتى كه پيامبران آورده اند،نامش اسلام است و هركه جز اين راه رود بيراهه رفته است و از او پذيرفته نيست(و من يبتغ غير الاسلام ديناً فلن يقبل منه).شرافت و بزرگي انسان در تسليم شدن به قانون الاهى است…
گفت:تسليم سخن و فرمان پيامبر و امامان بودن هم در همين راستاست؟ گفتم: دقيقاً ! آيا مي شود تسليم خدا باشي اما از فرمان نماينده اش سر پيچى كنى؟! پيامبر و امامان عليهم السلام،بيان كننده فرمان خدايند،تسليم آنان باشي و كارت را به آنان بسپري و از فرمان آنان اطاعت كنى در خط خدائى و كسي در خط خدا باشد،نبايد نگران باشد چون آنان او را به مقصد مي رسانند…
چنانكه حضرت مهدي ارواحنا فداه نيز در همين موضوع فرمودند: تقوىٰ داشته باشيد و تسلیم ما باشید، و امور خود را به ما واگذار کنید، زيرا وظیفه ما است که شما را بى نیاز و سیراب نمائیم همان طورى که ورود شما بر چشمه معرفت به وسیله ما مى باشد (اِتَّقُوا اللهُ وَ سَلِّمُوا لَنا، وَ رُدُّوا الاْمْرَ إلَیْنا، فَعَلَیْنا الاْصْدارُ کَما کانَ مِنَّا الاْیراُ،)…
