كفترباز هاي حرفه اي، كارشان جَلد كردن كفترها بود! عصرها روي پشت بام مي رفتند و كفترهاي جلد شده را پرواز مي دادند.كفتر هاي جلد شده بعد از ساعت يا ساعت هايي پرواز دوباره بر روي همان بام و نزد صاحبشان بر مي گشتند و آب و دانه مي خوردند در حاليكه روي دو بام آنطرف تر هم آب و دانه كفتر باز ديگري فراهم بود اما هر كفتر جلد شده اي فقط روي بام خود مى نشست.هنر كفتربازها جلدكردن با مهارت و تكنيك خاص بود(جلد يعنى دست آموز،آشنا،چابك ،خانه شناس و وفادار) و هنر كفترها جلد شدن و چابك و دست آموز و وفادار بودن!
مرحبا به آن حيوان،كه ظرف دو سه هفته،جلد مي شود و به پاس نمك شناسي و حق آب و دانه ، صاحب خود را فراموش نمي كند و به خانه و صاحبخانه وفادار مي ماند و بر بام ديگري نمي نشيند.ما انسانها ،عمري بر سفره خدا نشسته ايم اما دائم بام عوض مي كنيم و هنوز جلد نشده ايم! عمري از عنايات اهل بيت (ع) بهره مند بوده ايم اما باز به سراغ ديگران مي رويم و از اغيار، انتظار گره گشائى داريم؛ كاش كمي از كفترها ياد مي گرفتيم!
اول و آخر كارمان با اهل بيت عليهم السلام است: طينت ما از طينت آنان سرشته شده و باز گشت ما نيز به سوي آنان و حسابرسي ما نيز بر عهده ايشان است.مگر در زيارت جامعه نمي خوانيم(إِيَابُ الْخَلْقِ إِلَيْكُمْ وَ حِسَابُهُمْ عَلَيْكُمْ ) بازگشت مردم به سوي شماست و حسابرسي زندگي آنها نيز در اختيار شماست،پس در جاي ديگر چه مي كنيم؟!
در روز حساب ،هركس را به نام امامش صدا مي زنند تا زير پرچم او قرار گيرد(يوم ندعوا كل أُناس بإمامهم) آيا نمي خواهيم زير پرچم آنان فراخوانده شويم؟:آين المحمديون؟ آين العلويون؟… آين المهديون؟… مباد ما را زير پرچم ديگران ببينند چون در دنيا ، زمام خود را به ديگري سپرده باشيم.اگر جٓلد اهل البيت (ع)بوده باشيم اينجا و آنجا بر بام آنان فرود مي آئيم!
كفترها،غم آب و نان و خانه ندارند،چون صاحب آنها به فكر آنهاست و همه چيز را براي آنان فراهم كرده است،اگر عقابي نيز قصد حمله به آنان را داشته باشد با چوب صاحبش رانده مي شود و اوست كه دشمنان گوناگون را از آنان دور مي كند.ما صاحبى چون صاحب الزمان (ع)داريم چه غم داريم؟چه كم داريم؟!
همه آفرينش، دائر مدار وجود ذيجود اوست و همه موجودات از سفره او روزي مي خورند( بِكُمْ يُنَزِلُ الْغَيْثَ وَ بِكُمْ يُمْسِكُ السَّمَاءَ اَنْ تَقَعَ عَلَي الاَرْضِ وَ بِكُمْ يُنفِّسُ الْهَمَّ وَ يكْشِفُ الضُّرّ/بيمنه رزق الورىٰ وبوجوده ثبتت الارض و السماء)هر وقت از او خواسته ايم ،گرفته ايم ؛ هر وقت به او متمسك بوده ايم از عنايت او بهره مند شده ايم .چرا به سراغ كسانى رويم كه خود چون ما ناتوانند؟ چرا بر بام ديگري نشينيم؟! كبوتر جلد آستان مهدوي باشيم!