داعى

 
 
 
 
 
هر وقت از مجلسي باز مى گشت،با دقت مطالب شنيده را تجزيه و تحليل مى كرد و اگر سوالى برايش پيش مى آمد،سوال مى كرد.به طور تصادفى آن روز مرا ديد و بي مقدمه پرسيد،داعى يعنى چه و داعيان كيانند؟ گفتم:

مناديان و دعوتگران و مبلغان و ارشادكنندگان را “داعى” گويند و جمع آن دُعاة است.بالاترين داعيان، پيامبران بوده اند.قرآن كريم، آنجا كه صفات پيامبر اكرم(ص) را بر مي شمرد، صفت داعى را براي ايشان به كار مى برد: همانا ما تو را شاهد و مبشّر و نذير و دعوتگر به سوي خدا به اذن او و چراغى تابان فرستاديم.إنّا أَرْسَلْنَـاكَ شَـاهِدًا وَ مُبَشِّرًا وَ نَذِيرًا وَ دَاعِيًا إِلَى اللَّهِ بِإِذْنِهِ وَ سِرَاجًا مُّنِيرًا) . افزون بر پيامبر ، مأموريتِ اصلى امامان عليهم السلام نيز دعوت به سوى خداوند است و  فرازِ «الدُّعاة إلَى اللّه » در باره آنان در زيارت جامعه به اين معنا دلالت دارد: السَّلام عَلَى الدُّعاةِ إلَى اللّهِ : سلام بر دعوت كنندگان به سوى خدا و نيز : سلام بر امامان دعوت كننده و رهبرانِ هدايتگر و سَروران فرمانروا (السَّلامُ عَلَى الأْئِمَّةِ الدُّعاةِ وَ الْقادَةِ الْهُداةِ وَ السّادَةِ الْوَلاةِ )…
 
گفت: بر اين اساس،امام عصر ارواحنا فداه نيز “داعي إلى الله”است كه منادي انسانها به سوي خداست؟ گفتم: بلي و اين اين اولين صفتى است براي آن حضرت كه زيارت آل ياسين با آن شروع مي شود:السلام عليک يا داعي الله و ربّانيّ آياته… سلام بر تو اي خواننده خلق به سوي حق ؛ يعني اي کسي که بندگان خدا را به سوي خدا مي خواني و دعوت مي کني.هم خود پيوسته در حال دعا و خواندن ذات قدّوس الاهي هستى و هم مردم را به سوي خدا دعوت مى نمائى…تأملى كرد و گفت:البته كه آن ذوات نورانى،دعوتگران حقيقى به سوي خدايند،آيا ديگران هم مى توانند از آنان فرا گيرند و داعى باشند؟
 
گفتم:اتفاقاً خوب اشاره كردى! بله ما هم بايد داعى باشيم. بر همين پايه است كه در دعاي افتتاح ،خود حضرت به ما تعليم مى فرمايند كه دعا كنيم خدا ما را از داعيان به سوي خدا و اطاعت او و نيز راهنمايان به راه او قرار دهد و كرامت دنيا و آخرت را نيز به ما عنايت فرمايد( وَ تَجْعَلُنَا فِيهَا مِنَ الدُّعَاةِ إِلَى طَاعَتِكَ وَ الْقَادَةِ إِلَى سَبِيلِكَ وَ تَرْزُقُنَا بِهَا كَرَامَةَ الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ )…
 
گفت:مسئوليت سنگينى است داعى بودن.داعى به سوي خدا شدن،لازمه اش تهذيب و تقوى است و پرهيز از محرمات  تا تأثير سوء بر مخاطب نگذارد. وقتى منادي پاكى ها مي شويم خود بايد پاك باشيم.وقتى مي خواهيم روي مردم را به سوي خدا كنيم بايد خود پرواي خدا داشته و عامل باشيم و از داعى اصلى يعنى امام عصر عليه السلام بخواهيم ما را در اين مأموريت،پيروز نمايد…
 
 
 
 

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *