گفت :مى گويند ما دو عالم داريم:عالم تكوين و عالم تشريع.مى شود توضيح دهيد منظور از اين دو جهان چيست؟گفتم :منظور از عالم تكوين،اموري است كه به فاعليت خداي متعال باز مى گردد همچون مجموعه خلقت و آفرينش آسمان و زمين و دريا و موجودات و گياهان و نزول باران و ايجاد نعمت ها و…و منظور از عالم تشريع،حوزه فاعليت انسان است در قالب مجموعه بايدها و نبايدها كه به عنوان شريعت از سوى خداوند تعيين و توسط رسولانش تبيين گرديده است. پس عالم تكوين حوزه فعاليت خداوند و عالم تشريع،حوزه فعاليت انسان است.انسان ها بخاطر وجود اختيار با همه نمادهاي تكوين فرق دارند.زمين و سيارات و حيوانات و گياهان اجباراً بر همان نظم و مداري كه قرار داده شده اند حركت مى كنند اما انسانها، بخاطر اختيار،انتخابگرند و به همين خاطر براي اعمال اختياري خويش در حوزه عالم تشريع،بايد پاسخگو باشند كه آيا پاي بند به دستورات تشريعى بوده اند يا خير؟ ساعى بوده اند يا خاطى؟صالح بوده اند يا طالح؟متدين بوده اند يا متلوّن؟ متشرع بوده اند يا متخلف؟…
گفت: آيا اين دوعالم كاملاً از هم جدا هستند و تأثير و تأثري در يكديگر ندارند؟ گفتم: آرى دارند و نكته جالب همينجاست! گفت: چگونه؟ بيشتر توضيح دهيد.گفتم:خداوند كه خالق تكوين است فرموده اگر مردم در عالم تشريع خوب عمل كنند من نيز در عالم تكوين تغييراتى به نفع آنان ايجاد خواهم نمود مثلاً وفور نعمات و نزول بركات را از آسمان و زمين برايشان بيشتر خواهم نمود( وَلَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرَى آمَنُواْ وَاتَّقَواْ لَفَتَحْنَا عَلَيْهِم بَرَكَاتٍ مِّنَ السَّمَاءِ وَالأَرْضِ ) و برعكس اگر عصيان كنند معيشت سخت برايشان رقم خواهد خورد و در مواري دچار عذاب آسمانى و زمينى خواهند شد چنانكه براي قوم نوح و عاد و ثمود چنين گرديد.در روايات نيز به اين تأثيرات متقابل عالم تكوين و تشريع اشاره شده است مثل آنكه در مواردي،خشكسالى را نتيجه فتاواي ناحق قاضيان شمرده است …لذا رفتارهاي اختياري انسانها مى تواند در تكوين اثر گذارد…
گفت:آيا مى توان گرفتاري هاي بسيار مردمان پس از پيامبر(ص) را نتيجه اعراض آنها از دستورات آن حضرت در مورد جانشينانش و مهجور گذاشتن قرآن و اهل البيت عليهم السلام شمرد؟ گفتم:يقيناً چنين است.اگر به ولايت حضرت امير عليه السلام تن داده بودند گرفتار مظالم بنى اميه و بنى عباس و صدها حكومت جور نشده و انواع بركات آسمانى و زمينى از آنان دريغ نمى شد.اگر امامان را تنها نگذاشته اسير تيغ و زهر اشقيا نمى كردند،گرفتار مظالم امثال دوانيقى و متوكل نمى شدند…
گفت: آيا بر همين قاعده است وفور نعمات و نزول بركات فوق العاده آسمانى و زمينى در حكومت امام عصر ارواحنا فداه؟گفتم:دقيقاً.چون در آن هنگام همه مردم بر طريق عبوديت راه مى سپرند(يعبدوننى لا يشركون بي شيئاً)و از امام معصوم تبعيت مى كنند،چنان دنيا برايشان بهشت مى گردد كه نظيرش در تاريخ ديده نشده است.دلها با ايمان،به يكديگر مهربان، نعمت ها فراوان،انديشه ها تابان، فقر و جهل گريزان و مشعل اميد فروزان خواهد بود.تكوين و تشزيع همپاي هم بر مدار رضاي الاهى يكصدا و يك جهت خواهند بود و جهان از اين وحدت،گلستان خواهد شد…