گفت: آيا كسي از جهان آخرت بازگشته تا خاطرات خود را بگويد و ما باور كنيم؟ گفتم:ظاهراً نه! گفت :براي همين نيست كه بعضي ها زير بار معاد نمى روند؟ گفتم: شايد براي بعضى اينطور باشد، اما اعتقاد به معاد پس از پذيرش توحيد و عدل،يك امر عقلى و فطرى است و با كمى تفكر،اثبات مى شود و نياز به خبرآوردن كسي از آنجا نيست.آنها كه نخواهند باور كنند حتى معجزات را هم مى بينند ولى ايمان نمى آورند! گفت :چگونه مى توان با نمونه هايي از زندگى اين جهانى، معاد را براي اين افراد روشن نمود؟گفتم :خداوند در قرآن كريم،همين كار را كرده است.گفت در كجا؟مى شود بيان فرماييد.گفتم:با كمال ميل! به اين نمونه ها دقت نمائيد:
١.استخوان پوسيده اى را پيدا كرد و پيش آمد و با تمسخر گفت:چه كسي اين استخوان پوسيده را دوباره زنده مى كند؟! به او بگو كسى آن را دوباره زنده مى كند كه براي نخستين بار آن را[از هيچ] آفريد؛ او به هر آفرينشى تواناست!(قال من يحيي العظام و هي رميم؟(قل يحييهاالذى انشأها اول مرة و هو بكل خلق عليم)…٢.همان كه زمين مرده در زمستان را در بهار دوباره زنده مى كند،مردگان را هم تواند زنده كند:
پس به آثار رحمت الهى بنگر كه چگونه زمين را بعد از مرگش زنده مى كند. تحقيقاً (همان زنده كننده زمين) زنده كننده مردگان (هم) هست و او بر هر چيزى تواناست(
فانظر الى آثار رحمة الله كيف يحيى الارض بعد موتها ان ذلك لمحيى الموتى و هو على كل شى قدير)…٣. و اينگونه آنها را از داستان ايشان[اصحاب كهف كه سيصد سال آنها را خوابانده و سپس بيدار كرديم]مطلع كرديم تا بدانند وعده خدا[در مورد معاد] حق است و قيامت خواهد آمد و جاي شكّى در آن نيست (
و كذلك اعثرنا عليهم ليعلموا ان وعد الله حق و ان الساعة آتيه لا ريب فيها)…
٤.
و چون ابراهیم گفت: بار پروردگارا، به من بنما که چگونه مردگان را زنده خواهی کرد؟ خدا فرمود: باور نداری؟ گفت: آری باور دارم، لیکن مى خواهم (با مشاهده آن) دلم آرام گیرد. خدا فرمود: چهار مرغ بگیر و گوشت آنها را نزد خود به هم درآمیز، آن گاه هر قسمتی را بر سر کوهی بگذار، سپس آن مرغان را بخوان، که به سوی تو شتابان پرواز کنند؛ و بدان که خدا (بر همه چیز) توانا و داناست
(
وَإِذْ قَالَ إِبْرَاهِيمُ رَبِّ أَرِنِي كَيْفَ تُحْيِي الْمَوْتَىٰ ۖ قَالَ أَوَلَمْ تُؤْمِنْ ۖ قَالَ بَلَىٰ وَلَٰكِنْ لِيَطْمَئِنَّ قَلْبِي ۖ قَالَ فَخُذْ أَرْبَعَةً مِنَ الطَّيْرِ فَصُرْهُنَّ إِلَيْكَ ثُمَّ اجْعَلْ عَلَىٰ كُلِّ جَبَلٍ مِنْهُنَّ جُزْءًا ثُمَّ ادْعُهُنَّ يَأْتِينَكَ سَعْيًا ۚ وَاعْلَمْ أَنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ)…
٥.اثبات معاد براي عزير پيامبر:يا چون آن كس كه به شهرى كه بامهايش يكسر فرو ريخته بود، عبور كرد وگفت: چگونه خداوند، (اهل) اين (ويرانكده) را پس از مرگشان زنده مى كند؟ پس خداوند، او را به مدت صد سال ميراند. آنگاه او را برانگيخت، (و به او) گفت: چقدر درنگ كردى؟ گفت: يك روز يا پاره اى از روز را درنگ كردم. گفت: نه، بلكه صد سال درنگ كردى، به خوراك و نوشيدنى خود بنگر كه طعم و رنگ آن تغيير نكرده است، و به درازگوش خود نگاه كن (كه چگونه متلاشى شده است. اين ماجرا براى آن است كه هم به تو پاسخ گوييم) و هم تو را (در مورد معاد) نشانه اى براى مردم قرار دهيم. و به (اين) استخوانها بنگر، چگونه آنها را برداشته به هم پيوند مى دهيم؛ سپس گوشت بر آن مى پوشانيم. پس هنگامى كه (چگونگى زنده ساختن مرده) براى او آشكار شد، گفت: اكنون مى دانم كه خداوند بر هر چيزى تواناست.(أَوْ كَالَّذِي مَرَّ عَلَى قَرْيَةٍ وَهِيَ خَاوِيَةٌ عَلَى عُرُوشِهَا قَالَ أَنَّى يُحْيِي هَذِهِ اللَّهُ بَعْدَ مَوْتِهَا فَأَمَاتَهُ اللَّهُ مِائَةَ عَامٍ ثُمَّ بَعَثَهُ قَالَ كَمْ لَبِثْتَ قَالَ لَبِثْتُ يَوْمًا أَوْ بَعْضَ يَوْمٍ قَالَ بَلْ لَبِثْتَ مِائَةَ عَامٍ فَانْظُرْ إِلَى طَعَامِكَ وَشَرَابِكَ لَمْ يَتَسَنَّهْ وَانْظُرْ إِلَى حِمَارِكَ وَلِنَجْعَلَكَ آيَةً لِلنَّاسِ وَانْظُرْ إِلَى الْعِظَامِ كَيْفَ نُنْشِزُهَا ثُمَّ نَكْسُوهَا لَحْمًا فَلَمَّا تَبَيَّنَ لَهُ قَالَ أَعْلَمُ أَنَّ اللَّهَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ)…
٦.