“از تمام حوادث و ماجراهایی که بر شما می‌گذرد کاملاً مطلع هستیم و هیچ چیزی از اخبار شما بر ما پوشیده نیست. از خطاها و گناهانی كه بيشتر شما مرتکب شدید باخبریم؛ همان خطاها که بندگان صالح پيشين خداوند از آنها دوری می كردند. از عهدشکنیها و پشت سر گذاشتن عهد و پیمانها با اطلاعیم. گویی اینها از لغزشهای خود خبر ندارند”(فَإِنَّا نُحِیطُ عِلْماً بِأَنْبَائِکُمْ وَ لَا یَعْزُبُ عَنَّا شَیْءٌ مِنْ أَخْبَارِکُمْ- وَ مَعْرِفَتُنَا بِالذُّلِّ الَّذِی أَصَابَکُمْ مُذْ جَنَحَ کَثِیرٌ مِنْکُمْ إِلَى مَا کَانَ السَّلَفُ الصَّالِحُ عَنْهُ شَاسِعاً وَ نَبَذُوا الْعَهْدَ الْمَأْخُوذَ وَراءَ ظُهُورِهِمْ کَأَنَّهُمْ لا یَعْلَمُونَ)…
اين بخشي از نامه امام عصر ارواحنا فداه به مرزبان بزرگ مهدوي ،شيخ مفيد(ره) است.معلوم است كه امام به عنوان خليفة الله از همه امور با خبر است و علمش به اذن و تعليم الاهى بر همه چيز احاطه دارد اما تأكيد آن در اين مقام به اين معنى است كه شيعيان نپندارند،چون امام را نمى بينند، امام هم ايشان را نمى بيند! نه،آن حضرت ،چشم بيناي الاهى است و از لغزش ها و خطاها و عهدشكنى ها كاملاً با اطلاع است علاوه بر آنكه طبق روايات،پرونده اعمال افراد در هفته دوبار هم به محضر شريفش ارائه مى گردد و از عهدشكنى ها و خطاكارى هاي افراد ،ناخشنود و اندوهگين و از رفتارهاي صالح،خشنود مى شوند. قرآن كريم هم بر اين واقعيت تأكيد مى نمايد كه اعمال ما پيش از برپائي قيامت ، توسط خداي عزوجل و پيامبر (ص) و مؤمنان (كه به امامان عليهم السلام تأويل شده است) ديده مى شود(وَقُلِ اعْمَلُوا فَسَيَرَى اللَّهُ عَمَلَكُمْ وَرَسُولُهُ وَالْمُؤْمِنُونَ وَسَتُرَدُّونَ إِلَى عَالِمِ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ فَيُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ )…
امام در بيان خويش اشاره اي به پيشينيان صالح (سلف صالح)مى فرمايند و اينكه آنان مرتكب اين خطاها و عهدشكنى ها نمى شدند و از اين امور دوري مى نمودند،چرا شما مرتكب اين خطاها مى شويد؟ الگوي شما چرا آن پيشينيان نيكو رفتار و منتظران صادق نباشد؟ انتظار از همه چنين است كه در دوران غيبت امام به سنت سلَف صالح عمل كنند نه عهدشكنان و خطاكاران.بعد مى فرمايند:
“پس، تقوي الاهى پیشه کنید و به خاندان رسالت اعتماد كنيد و مدد رسانید و چاره این فتنه و امتحان را که به شما روى آورده است از ما بخواهید امتحانى که هر کس مرگش رسیده باشد، در آن نابود مىگردد و آن کس که به آرزوى خود رسیده باشد از ورطه آن به سلامت مىرود. آن فتنه و امتحان علامت حرکت ما و امتیاز شما در برابر اطاعت و نافرمانى ما است، خداوند هم نور خود را کامل مىگرداند هر چند مشرکان نخواهند”(فَاتَّقُوا اللَّهَ جَلَّ جَلَالُهُ وَ ظَاهِرُونَا عَلَى انْتِیَاشِکُمْ مِنْ فِتْنَهٍ قَدْ أَنَافَتْ عَلَیْکُمْ یَهْلِکُ فِیهَا مَنْ حُمَّ أَجَلُهُ وَ یُحْمَى عَنْهَا مَنْ أَدْرَکَ أَمَلَهُ وَ هِیَ أَمَارَهٌ لِأُزُوفِ حَرَکَتِنَا وَ مُبَاثَّتِکُمْ بِأَمْرِنَا وَ نَهْیِنَا وَ اللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَ لَوْ کَرِهَ الْمُشْرِکُونَ)…
آري،دوران غيبت، روزگار فتنه هاي فراوان و آزمون هاي بى پايان است،تنها كسانى از اين شرايط سخت به سلامت عبور خواهند نمود كه به حبل ولاي صاحب الزمان عليه السلام چنگ زده باشند و از آن بزرگوار نجات خويش خواسته باشند كه او نور الاهى است و خداوند هماره نور خويش را فروزان تر و تابناك تر خواهد نمود حتى اگر دگر انديشان را ناخوش آيد!