در خدمت حضرت عسكري و فرزندشان بودم و سوالاتى از حضرت عسكري نمودم كه به فرزندشان ارجاع دادند و آن گرامى پاسخ سوالات مرا فرمودند.عرض كردم
: ای فرزند رسول خدا ، تأویل آیه کهیعص
[از حروق مقطعه قرآن]
چیست؟ فرمود: این حروف از اخبار غیبی است که خداوند زکریا را از آن مطلع کرده و بعد از آن داستانش را براي حضرت محمد صلی الله علیه و آله و سلم باز گفته است و داستان آن از این قرار است که زکریا از پروردگارش درخواست کرد که اسماء خمسه طیبه را به او بیاموزد و خدای تعالی جبرئیل را بر او فرستاد و آن اسماء را بدو تعلیم داد، زکریا چون محمد و علی و فاطمه و حسن را یاد می کرد اندوهش برطرف می شد و گرفتاریش زایل می گشت و چون حسین را یاد می کرد بغض و غصه گلویش را می گرفت و می گریست و مبهوت می شد…
روزی گفت: بارالها! چرا وقتی آن چهار نفر را یاد می کنم تسلیت می یابم و اندوهم برطرف می شود، اما چون حسین را یاد می کنم اشکم جاری می شود و ناله ام بلند می گردد؟ خدای تعالی او را از این داستان آگاه کرد و فرمود: کهیعص . کاف اسم کربلاست و هاء رمز هلاک[وشهادت] عترت است و یاء نام یزید _ظالم بر حسین علیه السلام _است و عین اشاره به عطش و صاد نشان صبر او است .
چون زکریا این مطلب را شنید نالان و غمین شد و تا سه روز از مسجدش بیرون نیامد و به کسی اجازه نداد که نزد او بیاید و گریه و ناله سر داد و نوحه او چنین بود:
بارالها! از مصیبتی که برای فرزند بهترین خلایق خود تقدیر کرده ای دردمندم، خدایا! آیا این مصیبت را در آستانه او نازل می کنی، و آیا جامه این مصیبت را بر تن علی و فاطمه می پوشانی؟ و آیا این فاجعه را در ساحت آنها فرود می آوری؟ و بعد از آن می گفت: بارالها! فرزندی به من عطا کن تا در پیری چشمم بدو روشن باشد و او را وارث و وصی من قرار ده و منزلت او را در نزد من مانند منزلت حسین بدار و چون او را به من ارزانی داشتی مرا شیفته او گردان آنگاه مرا دردمند او كن همچنان که حبیبت محمد را دردمند فرزندش گرداندی و اينگونه خداوند یحیی را بدو داد و او را دردمند وی ساخت و دوره حمل یحیی شش ماه بود و بارداری حسین علیه السلام نیز شش ماه بود و برای آن نیز داستانی طولانی است…
اگرچه در مورد راوي اين حديث يعنى سعدبن عبدالله بعضى نكاتى مطرح كرده اند ولي اين روايت در كتب معتبر ما نقل گرديده است.اطلاع پيامبران الاهى از واقعه عاشورا و مصائب حضرت اباعبدالله الحسين (ع)در روايات متعددي نقل گرديده و قابل انكار نيست.در حديث شريف قدسى معروف به لوح فاطمه سلام الله عليها نيز با عبارت “و أَكرمته بالشهادة و حبوته بالسعاده…”(و حسين
را خزانهدار وحى خود ساختم و او را به شهادت گرامى داشتم و پایان کارش را به سعادت رسانیدم؛ او برترین شهداء ست و مقامش از همه آنها عالیتر است. کلمه تامه خود را همراه او نمودم و حجت رساى خود را نزد او قرار دادم، به سبب عترت او پاداش و کیفر دهم
) ياد شده است.اين نشان از آن دارد كه عاشورا داراي رمز بلكه رموزي الاهى بوده است كه اولياي الاهى را از آن آگاه مى فرموده اند…