هيچ انسان با انصاف و شريفي را پيدا نمى كنيد كه نسبت به همنوعانش بي تفاوت باشد.بتواند كسي را كمك كند اما از كمك دريغ ورزد؛اگر كسي را در معرض افتادن به چاه ببيند، بى اعتنا عبور كند؛ فردى را توانخواه بيابد و به او توان نبخشد؛ او را نسبت به حقيقتى نا آگاه ببيند، به او آگاهى ندهد؛او را محروم از نعمت هدايت بيابد و اقدامى براي هدايت او نكند.كسي را مغموم ببيند و در غم زدائى از او تسليتى نگويد و كارى نكند.خوي انسان فطرتاً بر راستى و احسان نهاده شده طبعش نمى پذيرد استاده باشد و دست افتاده اى را نگيرد؛چو استاده اى دست افتاده گير؛چو مى بينى كه نابينا و چاه است/اگر خاموش بنشينى گناه است؛من از بينوائى نِيَم روي زرد/غم بينوايان رخم زرد كرد…
نعمت هدايت چنان گرانسنگ است كه خداوند آن را به خود نسبت داده است-اگر چه واسطه هائى در كار باشند-(يهدي من يشاء الى صراطٍ مستقيم)لذا مومنان هماره مى خوانند:سپاس خداي را كه ما را به اين راه ، هدايت فرمود كه اگر هدايت او نمى بود ما مهتدى نبوديم(الحمد لله الذى هدانا لهذا و ما كنا لنهتدي لولا ان هدانا الله).اين نعمت گرانسنگ بايد اصل و اساس همه فعاليت هاي آموزشي و تربيتى قرار گيرد و در نيت كارگزاران نيز وارد شود و محتواهاي درسى هم بر همين مبنا تدوين گردد. افتخار ما اين است كه پيرو دينى هستيم كه پيامبرش فرمود:اگر خداوند يك نفر را به دست تو هدايت كند برايت بهتر است از هرآنچه خورشيد بر آن مى تابد.يعنى ارزش هدايت يك انسان،همسنگ بلكه بالاتر از ارزش همه دنياست …
اين فرايند اگر از سنين كودكى و نوجوانى آغاز شود،چون نقشى كه بر صخره زنند ماندگارتر خواهد بود(العلم فى الصغر كالنقش فى الحجر).ضمير پاك و فطرت دست نخورده و قدرت گيرندگى و نقش پذيري فوق العاده اين سنين، تعاليم آموخته شده را مانا تر خواهد ساخت.البته افراد در سنين مختلف نيز نبايد مغفول بمانند كه از كودكى تا پيري و زمان كوچ،آموختن تعطيل بردار نيست(مياساى زآموختن يك زمان).شيطان سدّ بزرگى براي هدايت است و سوگند ياد كرده كه با وسوسه،همگان را بفريبد.نبايد از اين عزم و سوگند او غافل شد و گرنه همگان را گمراه خواهد ساخت. بايد به امير هدايت و صاحب ولايت يعنى حضرت حجت سلام الله عليه متمسك شد تا با عنايت مهدوي از گزند وسوسه هاى شيطان مصون ماند…
در روزگاران غيبت،اهميت اهتمام به هدايت دو چندان است زيرا شبكه هاي ضلالت صد چندان است! حضوري و مجازي وسوسه گران در بوق ضلالت مى دمند تا مومنانى را از راه به در برند يا مانع هدايت گمراهان شوند.نظام آموزشي و تربيتى مبتنى بر هدايت را بايد همه جا گسترد و در همان جاها كه بساط ضلالت پهن است سفره هدايت را گشود و جان هائى را با نور روشن نمود.اگر بتوان الگوئى درست و عالمانه در همه فرايندهاي هدايتى ،طراحى و مدل سازي نمود و به اجرا گذارد ،مى توان همين مدل را به ديگران توصيه نمود تا ابواب هدايت بطور گسترده تر،نهادينه شده و فراگير شود…