زيبائى آثار نوشتاري و هنرى در گرو ویرایش آنهاست.ويرايش یا ویراستاری واژه اى نو از اسم مصدر “ويراستن ” به معناي اصلاح و تصحیح در امور نوشتاری است. همچنين به فرایند انتخاب و آمادهسازی محصولات نوشتارى، دیداری، تصویری، شنیداری، و رسانه اي مورد استفاده در انتقال اطلاعات میگویند. در فرایند ویرایش ممکن است تصحیح، تلخیص ،ساماندهی، و بسیاری تغییرات دیگر به قصد تولیدِ اثری منسجم، یکدست، درست، دقیق، و کامل صورت گیرد.هر نوشته بايد از جهات گوناگونى مانند محتوا، بیان، صحّت و اعتبار، دقت، نظم، آراستگی، و علایم نگارشى بررسی و بازبینی شود. به این بازبینی «ویرایش» یا «ویراستاری» میگویند…
ویراستار موظف است که ضمن رعایت سبک صاحب نوشته یا مترجم ، خطاهای دستورى، حشو، تکرار، گزافه گویی، و عبارت های بی شیرازه و پریشان را سامان دهد.ویرایش، از دیدگاهی کلی، به دو نوع اصلیِ «ویرایش عمومی» و «ویرایش محتوائى» تقسیم میشود: ویرایشهای «صوری»، «زبانی» و «ساختاری» که عموم نوشتهها، بدون توجه به محتوایشان، به همهٔ آنها نیاز دارند، ویرایش عمومی نامیده میشوند كه توسط«ویراستار عمومی» انجام میشود و هریک از ویرایشهای «ترجمه»، «علمی»، «تخصصی»، «گفتاری»، «تصویری»، «نمایهای»، «ادبی»، «تلخیصی» و «تصحیحی» که هر نوشته، بسته به محتوایش، ممکن است به یکی از آنها نیاز داشتهباشد، را«ویرایش ویژه يا محتوائى»مى نامند كه توسط ويراستاران محتوائى انجام مى شود…
براي كمك به ويرايش متون فارسى، نرمافزار «ویراستیار» طراحى شده كه به اصلاح خطاهای املایی، اشتباهات ویرایشی و نشانهگذاری، و نیز استانداردسازی متون مى پردازد.كاركرد اين نرم افزارغلطیابى املائى، اصلاح نویسهها و كاراكترها، پیش پردازش املایی ، تکمیل خودکار واژهها ، میانبرها، اصلاح اشکال های افزونه،اصلاح نشانه گذارى،تبديل تقويم،تبديل فينگليش و تبديل اعداد است.اما ويرايش محتوائى،توسط خود ويراستار انجام مى شود شامل:حذف، کاهش یا تلخیص مطالب تکراری، غیرضروری؛ غیرمستند، مبتذل، نامتعارف، سست و ضعیف؛ اصلاح، تنظیم و جابهجایی مطالب برای انسجام و یکدستی نوشتار؛افزایش برخی نکات فراموش شده يا جاافتاده در متن یا پاورقی؛ مقابلهی متن با اصل (در صورت ترجمه یا تصحیح متون کلاسیک)؛توضیح، یادآوری یا پیشنهاد ضروری در پاورقی و با ذکر کلمهی ویراستار (با اجازهی مؤلف)؛بازبینی و تصحیح مطالب نادرست، متناقض و غیرعلمی.
امروز چالش بزرگ آثار دينى فقدان يا ضعف ويراستارى است.متون تاليف شده توسط عالمان بايد هم ويراستارى ساختارى و هم محتوائى شوند ولى يا خود نويسندگان يا ناشران اهتمام به ويراستاري اثر ندارند در نتيجه كتابها مقبول خوانندگان اين عصر قرار نمى گيرد در حاليكه كتابهاى مخالفان با آنكه قوت علمى ندارند ولى به كمك آرايه ويرايش،جا باز مى كنند.تاكيد فراوان داريم بر اهتمام به ويرايش متون دينى بويژه متون مهدوى (كه مى خواهد در دل خوانندگانش ايمان و مهر بيفروزد)بطورى كه وقتى در دست مخاطبان خويش قرار مى گيرد چنان مقبول افتد كه تا كتاب را به پايان نبرند، آن را بر زمين نگذارند!