امروز نظر سنجى ،پاي ثابت بسياري از حركت هاي اجتماعى است.مراجعه به آراء مخاطبان،از اين نظر اهميت پيدا مى كند كه آنچه براي آنهاست،به گونه اي باشد و آماده شود كه رضايت آنان را فراهم آورد.نظر سنجى مى تواند در سه مرحله انجام شود:نخست،نظر سنجى پيش از توليد يا پديدآري اثر به منظور نيازسنجى و تعيين دقيق ديدگاه ها براي نوع ، كيفيت و ويژگى هاي اثر؛ دوم نظر سنجى از جامعه نمونه آمارى پيش از ارائه عمومى و سوم نظر سنجى پس از ارائه عمومى از طريق بازخوردگيرى از مخاطبان.اثري كه بدينگونه پديد آيد تا اندازه زيادى به اهداف خود نزديك خواهد شد زيرا براي يك نياز مبرم در جامعه مخاطب پديد آمده و نظر آنها را قبل و بعد از اثر گرفته و اگر هم كاستى داشته باشد قابل جبران خواهد بود…
خلوت شدن بسياري از تريبون هاي عمومى و رسانه هاى جمعى بخاطر دور شدن از نظرات مخاطبان است.برنامه سازان ،برنامه هاي خود را مطابق سليقه خود مى سازند نه خواست و سليقه جامعه مخاطب.در نتيجه جامعه مخاطب پاي برنامه و محتوا يا سخنرانى و منبر آنها نخواهد نشست يا آثار آنها را نخواهد خواند يا به رسانه آنها گوش نخواهد داد و نخواهد ديد.چرا مروجان انديشه ها خود را بى نياز از نظر سنجى مى بينند و فكر مى كنند ذائقه مخاطب را مى شناسند در حاليكه نمى شناسند.يا مى شناسند ولى به آن وقعى نمى نهند.روزگار “هنر براي هنر”مدتهاست جاي خود را به “هنر براي مردم” داده است.بايد به نظر مردم نزديك شد تا بتوان به مهندسي يا هدايت افكار پرداخت…
يكى از عوامل پختگى اثر،نظرخواهى از كارشناسان است.پژوهشگر يا نويسنده موفق كسي است كه مشاورانى عالم براي خود برگزيند كه هم در چيدمان و هم محتواى او نظر دهند.بويژه وقتى كار به انتها رسيد چند نسخه تهيه و آن را در اختيار كارشناسان و مشاوران قرار داد تا كاستى هاي آن را مشخص سازند و پس از اصلاح آن كاستى ها به جامعه مخاطب ارائه شود.در بعضى از گروه ها و تشكل ها،بخشى به نام “تصويب” وجود دارد كه همين وظيفه را عهده دار است و تنى چند از متخصصان ،اثر را بطور دقيق بررسي مى كنند و نظرات اصلاحى را به مولف بر مى گردانند تا ترتيب اثر دهد و آنگاه نسخه مصوب براي نشر و ارائه عمومى اجازه مى يابد…
اين تجربه خوب (يعنى نظرخواهى چه از جامعه مخاطب يا كارشناسان) ،ضعف هاي آثار را به حداقل مى رساند. و از ارائه كارهاي ضعيف يا نازل جلوگيرى خواهد نمود.كارشناسان معتقدند نظرسنجى ،هنر مديران برجسته است كه از طريق آن،تصميمات پخته خواهند گرفت و نظام اجرائى را بطور بهينه و أُپتيمم اداره خواهند نمود.اگر نمى خواهيم كار بيهوده و كم اثر كنيم به نظر مخاطبان و كارشناسان اهميت دهيم.چنين خواهد بود كه مجالس،كلاس ها،مقالات،سخنرانى ها و فعاليت هاي رسانه اى با استقبال روبرو خواهد شد و نتايج خوبى به بار خواهد آورد. آثار علمى و پژوهشي در حوزه دين و بويژه مهدويت از اين قاعده مستثنى نيست.اين استاندارد،توفيق مرزبانان مهدوى را در فعاليت هاي تبليغى و اجتماعى شان ، مضاعف خواهد نمود ان شاء الله…