سخن گفتن براي جمع و تبليغ جمعى از سوي داعيان و مبلغان در موقعيت هاي مختلف سابقه چند هزار ساله دارد. گزارش هاي قرآن از گفتگوهاي مومنى از آل فرعون در شرايط سخت استبداد با قوم خويش و دفاع جانانه اش از موسى و پيامبران ،بسيار خواندنى است: “و آن کس که ایمان آورده بود گفت: ای قوم من، مرا پيروى کنید تا شما را به راه درست هدایت کنم(قال الذی آمن یا قوم اتبعون أهدکم سبیل الرشاد)و نيز: ای قوم من، همانا این زندگی دنیا کالایی ناچیز است و آن سرای آخرت است که سرای پایدار است( يا قوم إنما هذه الحیاة الدنیا متاع وإن الآخرة هی دار القرار)و همچنين: ای قوم من، چه شده است که من شما را به نجات فرا می خوانم و شما مرا به آتش می خوانید؟! مرا دعوت می کنید که به خدا کافر شوم و چیزی را که بدان علم ندارم با او شریک گردانم؟ من شما را به سوی آن ارجمند آمرزنده دعوت می کنم(يا قوم ما لی أدعوکم إلی النجاة وتدعوننی إلی النار تدعوننی لأکفر بالله وأشرک به مالیس لی به علم وأنا أدعوکم إلی العزیز الغفار)…
استفاده از تريبون هاي عمومى از گذشته تا به حال شامل منابر و مجالس و محافل وعظ و ارشاد تا رسانه هاى امروزى و نشست هاى عمومى و سمينارها و ميزگردها و خطابه هاي شورانگيز در ميتينگ ها و همايش ها براي تبيين ديدگاه ها و تبليغ انديشه ها با مخاطبان مختلف، معمول بوده و هست.شكل ديگر دعوت غير از خطابه و بيان، استفاده از قدرت قلم و نگارش مقاله و كتاب و نشر آن در ميان اقشار مختلف بوده است.وقتى مخاطب شما يك جمع است،بايد علاوه بر روانشناسى اجتماعى ، دانش تأثير گذارى بر جمع را نيز بدانيد تا جمع سخن شما را بپذيرند…
بعضى آن چنان در تبليغ جمعى موفق عمل مى كنند كه فى المجلس تأثير سخن خود را در مستمعان مى بينند.سخن شان از دل بر مى آيد و لاجرم بر دلها مى نشيند.رفتارشان هم مويد گفتارشان است و باصطلاح عالم عاملند و همين علاوه بر مهارت هاي تبليغى ديگر،عامل اصلى توفيق آنهاست.اما كارشان دشوار است زيرا مخاطبان يكدست نيستند و بايد به گونه اي سخن گويند كه هر فرد در آن جمع برداشت معينى از مطالب داشته باشد و بهره ببرد…
هدايت جمعى ثمره يك تلاش از سوي هاديان و يك توفيق از ناحيه خداي سبحان است.آن وقت است كه مى بينى مردم ، فوج فوج به دين خدا وارد مى شوند و ايمان مى آورند( اذا جاء نصرالله و الفتح و رأيت الناس يدخلون فى دين الله أفواجاً).اگر مى خواهى در هدايت جمعى موفق باشى بايد رابطه خود را از طريق عبوديت با خدا مستحكم كنى(فسبّح بحمد ربك و استغفره إنّه كان توّاباً) و به صاحب هدايت كليه يعنى حجت خدا و ولى عصر(ع) هم متوسل و متمسك باشي تا او كه هادي امت است تو را يارى كند كه در كار هدايتت به نتيجه مطلوب برسى ان شاء الله…