بزرگداشت مناسبت هاي مذهبى،از شاخص ترين ويژگى هاي اديان الاهى است.تكريم شب ها و روزهاي خاص و انجام مناسك و مراسم در آنها،بزرگداشت روزهاي تولد يا وفات يا برانگيختگى پيامبران و پيشوايان دينى كه ما از آن به مناسبت ها ياد مى كنيم از قديم وجود داشته و خواهد داشت.اين مناسبت ها در اسلام بويژه مكتب اهل البيت عليهم السلام ،با تاكيد و اهتمام بيشترى انجام مى شود:رمضان،شب هاي قدر، عرفه، بعثت،غدير،عاشورا ، اربعين، فاطميه، نيمه شعبان،زاد روز و شهادت امامان،اعمال روزهاي هفته و ماه و خلاصه همه ايامى كه شناسنامه خاص خود را دارند و تكريم و بزرگداشت آنها آداب خاصى را رقم مى زند.تعظيم و تكريم اين مناسبت ها نشان تقواي الاهى است(ذلك و من يعظم شعائر الله فإنّها من تقوى القلوب)…
اين مناسبت ها،هركدام بار معنوى خاص خود را دارند و بزرگداشت هريك از آنها موجب توجه افزون تر به ذات اقدس الاهى ،عبوديت و تقرب بيشتر به ساحت ربوبى و پيشوايان دينى شده ، به تقويت ايمان و باورهاى فرد مى انجامد. علاوه بر آن چون بعضى از آنها به شكل جمعى و گروهى انجام مى شود موجب دميدن شور و نشاط و روح حيات در زندگى اجتماعى مى گردد ، چنانكه در مراسمى چون عاشورا و راهپيمائى بزرگ اربعين، طوفانى از حماسه و قيام بي سابقه به پا شده كه با نداي “لبيك يا حسين”،زندگى ديروز را به زندگى امروز پيوند زده آمادگى افراد را براي جانفشانى در راه همان آرمان ها به نمايش مى گزارد كه تأثيرش در اخلاق و تربيت و عمل قابل مشاهده است…
در بين اين مناسبت ها،پس از عاشورا، مناسبت غدير و نيمه شعبان،نقش محوري دارند كه بايد در رأس بزرگداشت ها قرار داده شود.غدير نماد بنيادى ترين باور ما به تداوم نبوت با محوريت امامت اهل البيت عليهم السلام و نيمه شعبان نماد باور به تداوم امامت تا تحقق آرمان هاي انبياء و انتظار دولت عدل مهدوى و ارتباط تنگاتنگ با حجت زمان است.بزرگداشت غدير به عنوان اكمال دين نبوى با اعلام ولايت علوى-كه عنوان صحيفه ايمان است -و نيمه شعبان نيز براي اعلام بيعت با مقام مهدوى تا برپائى حكومت عدل جهانى و انتظار آن جامعه آرمانى بايد با بيشترين اهتمام و با شكوه فراوان برگزار شود.مباد با كوتاهى در تكريم اين دو مناسبت ،موجب شادى شيطان شويم…
در برگزاري اين مناسبت ها،نقش اصلى اجرائى را بايد به نوجوانان و جوانان داد تا با نشاط هريك نقشي ايفا كنند و البته بزرگان با پشتيبانى و حمايت كامل آنها را تجهيز نمايند.انتخاب محل،نصب پرچم و تراكت و صحنه آرائى، اجراي سرود و نمايش كليپ و مسابقه و دكلمه و مهم تر سخنرانى جذاب و پر محتوا و ارائه ميز كتاب با بهترين آثار مكتوب در موضوع مناسبت، بخشى از اقدامات است كه مى تواند از چند ماه قبل تدارك آن آغاز شود.اقدامات مشابه بايد براي فضاي مجازي هم برنامه ريزي شود تا در ظرفيت هاي گسترده اين فضا ،مخاطبان انبوه آن نيز از اين فرايند تبليغى متمتع شوند.اين مناسبت ها ظرفيت هاي فراوانى را براي ناشران فرهنگ مهدوى به منظور پل زدن به وظايف امروزين منتظران فراهم مى نمايد كه بايد بيشترين بهره بردارى را از آن نمود و در اين راه لازم است به خود امام عصر عليه السلام متوسل و متمسك شد تا با عنايات ايشان ،بيشترين تأثيرگذارى را از مراسم داشته باشيم…