بله،”يك دست صدا ندارد” و “آرى به اتفاق،جهان مى توان گرفت” ! فعالیتهای انفرادی ممکن است گاهی جواب دهد اما کار تیمی به شرط آنكه درست برنامه ريزى شود، بهترین راهکار برای موفقیت یک تشكل است.در كار تيمى هریک از اعضای تیم، راهحل مؤثرتری را برای موفقیت ارائه مى دهد و به اشتراک گذاری دانستههای اعضای گروه با یکدیگر باعث تقویت دانش در آنها میشود.همچنين در هر گروه،افراد با مهارت هاي مختلف،مكمل هم مى شوند و چون با هم کار میکنند؛ مى آموزند كه چگونه استعدادهای خود را با استعدادهای دیگران ترکیب کنند تا به تيم قویتری تبدیل شوند.در یک تیم، به جاى «من»، “ما” وجود دارد و همه در پيروزي كه به دست مى آيد،شريك اند…
تشكيل يك موسسه با افرادي همسو و مورد اعتماد اما با تفاوت هاي فردي و اختلاف سلايق،كار ساده اى نيست اما اگر با بردبارى و سعه صدر مشكلات آن را تحمل كنيم و سازمان را جلو ببريم كارهاى بزرگى را مى توان انجام داد كه هرگز به شكل فردي به انجام آن قادر نخواهيم بود.يك دانشنامه و دائرة المعارف كه حاصل كار تيمى گروهى از محققان و نويسندگان و ويراستاران است هرگز از يك نويسنده با اطلاعات محدود بوجود نخواهد آمد.مقابله با گروه هاي فرهنگى مخالف كه كار تيمى انجام مى دهند جز با كار گروهى و تيمى انجام شدنى نخواهد بود.توسعه فعاليت هاي يك موسسه و ايجاد نمايندگى ها و شعبات كارى در مناطق مختلف جغرافيائى فقط از طريق كار گروهى ميسر خواهد شد…
از آنجا كه در كارهاي فردي، شخص آزادي بيشترى دارد بسيارى به كار فردي گرايش دارند و چه بسا هم كه افرادي استثنائى يك تنه كارهاي عظيمى انجام دهند همچون كارى كه علامه امينى در موسوعه بزرگ الغدير انجام داد اما اولا به ندرت چنين افرادي پيدا مى شوند و ثانياً اگر همين افراد استثنائى به شكل گروهى كار كنند كارشان بسيار بزرگ تر خواهد شد.عيب كارهاي فردي اين است كه هم محدود به توان يك نفر است و هم با خاموش شدن شمع وجود او كار متوقف مى شود.اما در كارهاي گروهى ،با رفتن يك نفر،كار متولى جديدي پيدا مى كند و مسير ادامه مى يابد و اين استمرار، بركات بسيارى را نصيب جامعه خواهد نمود.نسل جوان در گروه در كنار نسل سالمند،آموزش مى بيند و به تدريج تجربه مى آموزد و براي جانشينى آماده مى شود…
نوع كارهاي دينى در صحنه اجتماعى،كار گروهى است از نماز جمعه و جماعت و حج و جهاد و …در عبادات جمعى تا فعاليت هاي خير خواهانه كه الهام از آيه كريمه”تعاونوا على البرّ و التقوى” است و نيز اقدامات تبليغى فراگير كه تلاش هاي وسيع جمعى بسياى از فعالان جامعه است.منتظران و مرزبانان در روزگاران غيبت بايد در شكل گروهى خدماتشان را سامان دهند تا قوى تر و ماناتر شود.كارهاي فردي اشخاص هم وقتى در قالب گروهى و تيمى ارائه مى شود داراي بركت بيشترى خواهد شد و مثل ثواب نماز جماعت وقتى از ده نفر تجاوز نمايد ،قابل احصا نخواهد بود.در روايت شريف نيز تلاش جمعى و گروهى منتظران توصيه و مدح شده است:فجدّوا و انتظروا هنيئاً لكم ايّتها العصابة المرحومة…