از امورى كه امام (ع)برآن مداومت دارند زيارت بيت الله الحرام(تمتع و عمره) و زيارت مشاهد مشرفه پيامبر و امامان و نيز زيارت مومنان صالح است.حضور امام در حج تمتع هرسال ، مسلّم است و بعضى سعادتمندان توفيق تشرف به محضر آن بزرگوار در اين ايام خاص ، نصيب شان شده است.امام رضا(ع) فرمود:” او در موسم حج حاضر می شود و همه ی اعمال را انجام می دهد و در عرفه نیز وقوف می کند و دعای مومنان را آمین می گوید”.وكيل دوم آيشان جناب محمد بن عثمان هم می گوید: “به خدا سوگند: صاحب الزمان در موسم حج، همه ساله حضور می یابد و مردم را می بیند و می شناسد. مردم [هم] او را می بینند، اما نمی شناسند…اما ساير زيارات هم كه از بهترين امور استحبابى است از سوى امام،ترك نمى شود.اين مواقف شريف از مواقفى است كه دعا در آنها به مظان استجابت نزديك است و حضرتش براى عبادت و دعا و زيارت نياكان بزرگوارش،به آن مكان ها تشريف مى برند.مومنان نيز كه براى انجام اين مستحب به آن مواقف ،مشرف مى شوند،بدانند كه ممكن است شميم دل انگيز يار را در آن زمان و مكان، استشمام كنند و توفيق يابند در فضائى تنفس كنند كه انفاس قدسيه حجت خدا در آن فضا پيچيده باشد…
زيارت پيامبر و امامان در ايام حيات و پس از رحلت شان،از اقسام صله و پيوند با ايشان است و نشانه ارتباط وثيق و پيروى و پيوند با آن بزرگواران به شمار است.در مورد زيارت اخوان و ارحام نيز اين صله و پيوند،دستور داده شده است و حتى پس از فوت آنان،مستحب است به زيارت قبور آنان رويم و براى ايشان استرحام و استغفار نموده و هديه معنوى فرستيم.امام عليه السلام كه پدر معنوى امت است از اين عمل استحبابى نسبت به صالحان غافل نبوده و تا آنجا كه اوقات شان اجازه دهد هم به زيارت قبور مومنين مى روند و گاهى هم در مراسم تشييع آنها حاضر مى شوند.اين هم نشان مهر و عطوفت امام به شيعيان است و هم مداومت بر يك عمل و سنت عبادى كه در شرع توصيه شده است..
سلوك منتظران در امرى كه امامشان سالك آن راه است،ضرورى است.زيارات بايد انجام شود و البته در حد اعتدال به نوعى كه ماموريت هاي ديگر وجوبى و خدمتگزارى تعطيل نشود و ماموريتى كه بر عهده است معطل و بى سرپرست نماند.نيابت از امام براى زيارت نيز از امورى است كه مورد تشويق آن بزرگواران بوده است:علامه مجلسي نقل نمود كه حضرت هادی عليه السلام زائرى را از سوي خود (به نيابت)به كربلا فرستاد و به او فرمود: براي خداوند مكان هائي است که دوست ميدارد در آنها دعا شود تا اجابت فرمايد، و البته حائر امام حسين عليه السلام از آن مكانهاست. داوود صرمي نيز در روايتى ديگر گفت به حضرت هادى(ع) عرض کردم: من پدر شما را زيارت کردم و آن را براي شما قرار دادم، فرمود: به سبب آن براي تو از سوي خداوند پاداش و اجر بزرگي است و ما از تو سپاسگزاريم…
بزرگان ما توصيه كرده اند كه همه امور استحبابى را به نیابت امام عصر ارواحنا فداه انجام دهيم. از جمله به نيابت آن بزرگوار به زيارت مشاهد امامان برويم .اين عمل هم در حال روحى خودمان تأثير مى گزارد و هم چون از سوى بزرگوارى ماموريت داريم كه به آستان آن امام برويم ،ما را مى پذيرند و تكريم خاص مى نمايند.از سوى ديگر خود امام كه كريم و بزرگوار است به لحاظ اين خدمت،ما را مى نوازد و سپاس مى گويد و تكريم مى فرمايد و در حقمان دعا مى نمايد.تفاوت يك زيارت معمولى با يك زيارت كه به نيابت امام انجام مى شود،از زمين تا آسمان است؛آنانكه طعم آن را چشيده و آثار روحى و مادى آن را ديده اند،هرگز اعمال و زيارات نيابتى از امام را ترك نمى كنند…