چه احساس خوشي داريم وقتى كلمه “صاحب الزمان” را مى شنويم:اين مفهوم روح ما را سرشار از اميد مى كند كه صاحب و مولا و نگهدار و سرپرست داريم و تنها و رها نيستيم.اين صفت در قرآن براى پيامبر (ص) نيز به كار رفته است(و ما صاحبكم بمجنون/ما ضلّ صاحبكم و ما غوى).پس از او نيز هيچگاه زمين از حجت و صاحب و امام، خالى نبوده است.در روایت اسماعیل نوبختى آمده كه حضرت عسکرى (ع)خطاب به فرزند خود فرمود : “بشارت باد تو را که تو صاحب الزمانى”.لقب “صاحب الزمان”به معناى خداوند زمان ،صاحب عهد و دوران، مالك و صاحب اختیار و مدبر این عصر و زمان به اذن الاهى است.ايشان از آغاز زندگى بدين لقب خوانده و معرفى شدند. القاب ديگر آن جناب چون ولی عصر ، امام عصر، امام زمان و صاحب الامر نیز در همين راستا تبيين مى شود…
واژه صاحب در عربى علاوه بر معناى مالكيت و مديريت(اولى الامر)، به معنای همراه، یار، دوست و رفيق راه آمده است كه اگر اين مفاهيم هنگام اشاره بر كلمه صاحب الزمان در نظر آيد، بار مفهومى آن را گسترده تر و پر عمق تر مى نمايد. امام عليه السلام،هم مدير و مدبر اين زمان است و هم همراه معنوى و ملازم و يار و دوست.اين كه ما همراهى چون امام مهربان داريم كه سلام و دعا و نجواى ما را مى شنود و پاسخ مى گويد،به ما قوت قلب و انرژى مثبت فوق العاده مى دهد.بخصوص كه بدانيم اين همراه و ملازم ،داراى ولايت باطنى تشريعى و تكوينى است؛ زيرا یکی از معانی “صاحب”، مالكيت و داشتن اختیار و ولایت و قدرت تصرف معنوی است و بر همين اساس “صاحب الزمان” به معنای شخص دارای اختیار و قدرت تصرف و هدایت در عصر و زمان خویش بر موجودات است…
لقب “صاحب الزمان” از همان ابتدا توسط شيعيان بر اساس سخن پيامبر براى حضرت مهدى عليه السلام،به كار مى رفته است.فضل بن شاذان در كتاب فضایل از پیامبر اكرم نقل كرده است: هر كس دوست دارد خداوند سبحان را در حال كمال ایمان و حسن اسلام ملاقات كند، پس باید حجّت، صاحب الزّمان، قائم، منتظر و مهدی را دوست داشته باشد. حسین بن حسن علوی نيز گوید : در سامرا بر حضرت عسكری وارد شدم و او را در ولادت آقایمان، صاحب الزمان تهنیت و شادباش گفتم. کفعمی در بلد الامین در مورد دعاى فرج می گوید این دعا را حضرت صاحب الامر امام زمان(عج) تعلیم فرمود به شخصی که محبوس بود و با خواندن آن رهائى يافت: …فَاِنَّكُما حافِظاىَ یا مَوْلاىَ یا صاحِبَ الزَّمانِ یا مَوْلاىَ یا صاحِبَ الزَّمانِ یا مَوْلاىَ یا صاحِبَ الزَّمانِ الْغَوْثَ الْغَوْثَ الْغَوْثَ…
القاب ديگر امام كه لقب صاحب الزمان را همراهى مى كنند عبارتند از :”صاحب الدار”: لقبی خاص برای حضرت مهدي علیه السلام به معناى مالك و آقاى خانه گيتى،”صاحب الامر”:مالك و اختيار دار امور دين و دنيا”، ” صاحب الدین”: اختیار دار آیین، “صاحب العصر” و “ولى عصر”: اختیار دار دوران،” صاحب یوم الفتح”: اختیار دار روز پیروزی،” صدرالخلائق”: برترین آفریدگان.در روايات متعددى نيز آن حضرت را به يكى از اين صفات،نام برده اند مانند آن روايت امام صادق عليه السلام كه فرمود: “در صاحب الامر نشانه هائى از پيامبران است،نشانه هائى از موسى و عيسى و يوسف و محمد سلام الله عليهم…”.اكنون مى گوئيم:هان! محبّان صاحب الزمان! با داشتن صاحبى چون مهدى دوران،چه كم داريد؟چه غم داريد؟صاحب داريد،او حامى و پشتيبان شماست…